Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Kimilerine göre lazım değil aşk
Kimilerine göre hain
Ama ben seni çok ben seni çok sevdim

Küçücük bir kalpten sana açılan
Dünyalar kadar büyük bir ışık

Sima'n gözlerime ve yüzüme
kazındığı gün
biter yalnızlığım
o gün yıl dönümü olur
yeniden doğmaların
düşüncenin kelepçesi çözülüp

Ay dili şeyda
ay çılgın

yılgın yüreğin ki beni sana rameden
çorak tarlalarda tükenişi umudun
feryadısın teli kırık udunun

Dön bana sevgilim
bana nasıl dönmeyi düşünüyorsun

bir akşam üstü gel
iklimi yaz olsun aşkın
bir gece kapımı çal

Bir küçük kız gülüşünü unutmuştu
papatya tarlasında
kâğıda çizdiği çöpten bebeği
ölen minik kedisini yanyana gömdü
eliyle toprağı tümsekleyerek mırıl mırıl sessiz
bir dua eşliğinde

Birazdan kalkacak bu gemi
onu da alıp götüreceğim
ama bir türlü evet

evet demiyor anne

Olur ki yaz temmuzunda, giyer de gezersin;
kalın br pardesü
en fazla deli derler...
ardından güle güle...

aldırma...

Benden içeriydi
benim doru at
fakat sakat
lakin topallayarak yine de
geçti azgın nehri
gelip geçip gitti

Susadıysam su içerim al git baden senin olsun
özlemiştim pamuk teni var git tenin senin olsun
Allah için tek buseni seni gidi zalim seni
özlemiştim öyle olsun

yanağım aldır diyerek kaf dağında burnun senin

Çamlık gibi bir yerdesin
bense denizdeyim yıkanıyorum
aşkınla durulanıyorum
ağaçların yeşili suya vurmuş çok sıcak bir gün

karşıdan gülümseyerek ufak ufak kur yapıyorsun