Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Çok dertliyim ufaklık
kulak ver bana

şimdi ben bu şiiri yazmasam olmaz
ey halden anlamaz
susuz kalınca çiçekler

Firkatin öldürmezdi
bilirdim ufalardı
aşkın ömre bedeldi
cümlenin sonuna nokta olurdum

belli ettiydi aşk bittiğini gülüşleriyle

Evin çatısı kapısı bir kenarda
camları çerçeveleri rüzgarda tiril tiril üşümekteyken

Cemile baktı baktı

işaret parmağıyla orta parmağını birleştirip dudağında

Şiir var kara gün içindir; sakla!
Günü gelince çıkar ortaya...
Şiir var sevgiliyi takar oltaya...
Kimi şiir sitem eder, kahreder,
Deli eder.
Kimi şiir hep metheder...

Yükseliyordu göğe neşeyle
tutmuş elinden bir çocuğun
o rengarenk kocaman uçurtma

gülmeyi öğreterek doyasıya
elele yükseldiler göğe

Şimdi yaz dedi ya bana
biliyorum gücenecek
beni tarif et diyor durmadan
nasıl yazarım seni
birazcık dokundurmadan

Şu benim yarim erçel doru ata biner
süvari

bazı neşeli güleç
bazı da kapı duvar
şahsuvar

Ben seni silmedim
ben seni silmedim içimden

soldurmadım gönderdiğin çiçekleri
silmedim tenimden buselerini

Susadıysam su içerim al git baden senin olsun
özlemiştim pamuk teni var git tenin senin olsun
Allah için tek buseni seni gidi zalim seni
özlemiştim öyle olsun

yanağım aldır diyerek kaf dağında burnun senin

Çamlık gibi bir yerdesin
bense denizdeyim yıkanıyorum
aşkınla durulanıyorum
ağaçların yeşili suya vurmuş çok sıcak bir gün

karşıdan gülümseyerek ufak ufak kur yapıyorsun