Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Fadime köyünde
evinde
oturmuş yere

mosmor etlerini sermiş mindere
şehit Memedin dul karısı

İnsanın yakasına yapışmasın ki bu illet
ne yapalım cahile ne yapsın ki bu millet
sürmez bu devran böyle gitmez ilâ nihayet
candan cana etmesin bu süfli dert sirayet

bin nasihatten evlâ yaşanan bir musibet

Ürkek adımlarımız yollarda kaldı
Toplayamadık yemişleri dallarda kaldı
Uyanışlar aldatıcıydı uykular aldı
Yola çıktık ama tüm varlığımızla
Tuzakta kaldık

Bayraklarla donattık havai fişek attık
sevinç neşe coşku dolu yurdun her yanı
adı cumhuriyettir bu cumhurun bayramı
çoluk çocuk büyük küçük elele halk bir bütün
bu bayramı hakkımızla kazandık biz o gün
türküler bizim marşlar bizim bu coşku bizim

Bir yerlerden tanıyorum; ben, beni...
Kendim gibiyim kendim;
Hilafım yok.

Rastlıyorum çok kere kendime aynalarda;
Ama ben, bu ben değilim...

Her gün daha tenha
tenhalaşınca gün doğar mene
diyir 'mene aşığsan'

Üftade köynüm ki kumru'm
Laleveş- söz mü kumru da

A bülbülüm gülün alına can mı dayanır
çileyip dursan da sabah akşam kim inanır

a bülbül hevesteyim ben yarime hastayım
güftesiz kaldıysam da güftesiz de besteyim

Antolojideki öğretmenlerimizin şahsında, yurtta ve yurt dışındaki bütün cefakar öğretmenlerimizin, öğretmenler haftasını içtenlikle kutluyorum...

Her konuda önder olan, okumayı teşvik eden, ilk öğretmen Atatürkümüzün ruhu şad olsun...

Bu ulvi meslek sahipleri öğretmenlerimizin, daha iyi şartlarda müreffeh yaşamalarını diliyorum...

J est senden gelince
e lim mahkum

t aklar kurdum geçeceğin her sokağın başına
a şk ile bekliyorum
i çimi ısıtan gülüşünle gel

Susadıysam su içerim al git baden senin olsun
özlemiştim pamuk teni var git tenin senin olsun
Allah için tek buseni seni gidi zalim seni
özlemiştim öyle olsun

yanağım aldır diyerek kaf dağında burnun senin