Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Şiir var kara gün içindir; sakla!
Günü gelince çıkar ortaya...
Şiir var sevgiliyi takar oltaya...
Kimi şiir sitem eder, kahreder,
Deli eder.
Kimi şiir hep metheder...

Yükseliyordu göğe neşeyle
tutmuş elinden bir çocuğun
o rengarenk kocaman uçurtma

gülmeyi öğreterek doyasıya
elele yükseldiler göğe

Şimdi yaz dedi ya bana
biliyorum gücenecek
beni tarif et diyor durmadan
nasıl yazarım seni
birazcık dokundurmadan

Şu benim yarim erçel doru ata biner
süvari

bazı neşeli güleç
bazı da kapı duvar
şahsuvar

Ben seni silmedim
ben seni silmedim içimden

soldurmadım gönderdiğin çiçekleri
silmedim tenimden buselerini

Susadıysam su içerim al git baden senin olsun
özlemiştim pamuk teni var git tenin senin olsun
Allah için tek buseni seni gidi zalim seni
özlemiştim öyle olsun

yanağım aldır diyerek kaf dağında burnun senin

Hüsnüne râm eyledim firkatin yetti canıma
kan-ı revan içinde figan figan eyledim

atma sineme zehirli oklarını ben
evvel oldum sana ahir de olacağım

Şimdi bak yazıyorum şuraya

üzülme sen meleğim ölmek lazımsa eğer
ben uğrunda ölürüm ben uğrunda ölürüm
gözümden sakınırdım sanma ki yakınırdım
gitmek lazımsa eğer en önde ben yürürüm

Bir pazar sabahıydı
geçiyordum bir yoldan

birden bir ev gördüm
bahçe içinde
çatısı kırmızı kiremitliydi

Kazdılar şiiri cevher çıkmadı
bıktık okumakdan onlar bıkmadı
uyanmadı gitti bir Allah kulu
Sümmani duruma böyle bakmadı

şair sıkışınca nakarat dermiş