Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Kalbime sahip çık
tüm yollar açık
her yanımız bağ bahçe
çiçeklenmede dallar
sevgimiz doruklarda
çık daha da çık

Beşeri bir kara sevda
düşürüp ilahi aşk'a
Leylâ'yız mecnun'uz şimdi

Leyla Mecnun olmak ta var
bir den iken öğüttüler

Kötülük
bozuk aksak bir toplu taşıma aracının
durağında kuyrukda

ince bir çizgide yürümeliydik zikzaksız
özgürce yasaksız

Son nefesinde gitmeden önce seni vuranı söyle
hangi paslı gülüş
hangi densiz söz

seni vuranı söyle kim vurdu seni
bu kimin tuzağı

Mektebin sırasında kaşla göz arasında
Notunu aldım, hocadan da sıfır
Seni gidi kafir teneffüsü yok mu bu işin
Zaten aklımı alıyor başımdan
Sınıfa bir girişin bir girişin var ki
Senden sonra hangi kıza

Görüntü
sular yolunda insanlar her şey yolunda
oryantalin ustası Lakerda

birbirine benzeyen kederler
bütün kapıların anahtarları kör bir kuyuda

Hüzün kattı harcıma hülyalı bakışların
ah yazından ne gördüm nasıl olur kışların
yay mıdır hilal midir o kapkara kaşların
bir parça şevkat varsa sığınırım gönlüne

bir günün ilk bahar yaz bir günün ayaz kar kış

Gözyaşı var yazdığım her şiirimde
Ben kendimi iyi bilirim de,
Sormalı başkalarına nasıl biriyim

Konu başkadır çıkarken yola
Birikim başkadır ilham başkadır

Bir kış günü rastladım bir habere,
Hele sen bir bak şu kötü kadere...
Dediler ki
Neredeyim diye yazın yetmiş yediye,
Diyenler başköşeciler, bilmişler,ermişler
Allah aşkına söyleyin,

Şimdi alırım kalemi elime çizerim bir bahçe
dört beş masa
bir kaç sandalye

yapar mıyım yaparım