Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Bir kış günü rastladım bir habere,
Hele sen bir bak şu kötü kadere...
Dediler ki
Neredeyim diye yazın yetmiş yediye,
Diyenler başköşeciler, bilmişler,ermişler
Allah aşkına söyleyin,

Deli deme
belki velidir
gel etme eyleme
gel gitme
kendi kendine gülene deli derler ya
deme deli

Şimdi aklımdasın,sonra ne olur bilemem ki,
Zaman ne getirir?

Yazıldı çizildi, resmedildi...
Silinmez ki izi.
Çıkar ortaya,günün birinde,

Tanıdığım bir ağaç vardı
meşe
o göğe gök ona bakardı

şimdi şen şakrak kuşları da onu terketmiş
duyduğuma göre

Haydi ayağını tempoya uydur
İki ileri git sonra dur
Bir iki üç bir iki üç
Tirübüne oynamağa başladın gene
Ne anane kaldı ne de örf
Senin en iyi becerdiğin karada sörf

Bütün gece bir sağa bir sola dönüp durmuştum
tam uykuya geçmek üzereyken
sanki biri beni dürttü

uyuma dedi

Şimdi tükendi umutlar yazdı kışa döndü mevsim
sevda bitti adı kaldı benim de bitti hevesim
şarkı bitti türkü bitti elimde cansız bir resim
aşk'ımızdan dram yüklü bir şaheser roman kaldı

25/Kasım/2012/Pazar/Bodrum

Düş gördüm hayra yordum bismillaha sığındım
yandım aşkından susadım ilaha sığındım

kul anlamadı ahımdan izana sığındım
yer gök inledi ahımdan ben hakka sığındım

Dün gece ay tutulmuştu bir buluta
sordum küçücük bir bulut muydu yoluna çıkan
tutuldun mu ay

aşk neydi
şiir neydi

Bu akşam başka olacak, sen olmasan da,
Kendime iyi davranıp, sen sormasan da,
Alacağım karşıma o, şen sevgiliyi,
Şerefine içeceğim sen olmasan da...

Hiç bir şey kuş sütü bile, eksik olmasa,