Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Bak yıldızlar göz kırpıyor
Gece bizi selamlıyor
Gök yüzünden ışık yağıp
Yeryüzünü kucaklıyor

Martı balık yarışıyor

Utanır deniz çıplaklığından,
ürperir ki düşen ay ışığından,
mor haleler uçuşur akşamlarda...

mügeler takılı buklelerinde,
deniz gelin olur köpükler duvak,

Bir şahin tüm görkemiyle
geldi şiirin üstüne abandı
gagaladı şiiri

koparıp kocaman bir lokma
haşmetle havalandı

Tepside kalan
son böreği ben aldım
bir de satıcının
yorgun tebessümünü

doydum bir dilimiyle

Düş görüyorum
düş görüyor aklım

amuda kalkmış yürüyorum duvar diplerinden

aklımın bir gözü elâ

Birden aynaya takıldı gözüm içeri girdim
içerde özüm
özümün içinde bir nokta

hep o aynı ses
-cümle tamamlandı kondu noktası dedi

Ben bir ağaç dalı bulsam
girsem altına

dal kırılır
yel kırılır

Yerde bir gazete parçası bulsan oku
oku çocuğum
sanat ta kolda bilezik
donat kendini sanatla
lâkin
atak ol uyuşup kalma

Ne zaman bir pencerenin açık
ve bana güldüğünü görsem
kanadı kırık serçe gibi
ordan ayrılmam bir yere
saklanır bir kuytuda
beklerim

Ellerinde çiçekler hem doluydu kucağı
ısırıp kanatmışça kanıyordu dudağı
kulaklarında küpeler Napolyon kirazından
ah bahar mı geldi ne nerden çıktı bu kiraz

turfandadır mutlaka pahalıdır turfanda