Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Zade ile zedenin farkını öğrendim
şükürler olsun

öğrendim ya
pazıldan bir bir parça eksik
o da tamamlanınca

Gördün mü şimdi ben ne yapar mışım
sana göre
gece gündüz her an hep ağlarmışım
sen bir hücre yapıp koydun içine
ah sana göre ben ben ki yanmışım

Bazı sabahlar uyanırım sesiyle.
Bazı yolda rastladığında;
Yanağıma bir buse kondurup geçer...

Şefkatli bir ana eli sanki,
Saçlarımı taradığında, çocukluğum,

Bir bahçedeydik hakim bey
adam çayına beş şeker attı
ay da vardı
ay şahit

sonra adam daldırdı kaşığı bardağa

'Uçun kuşlar uçun memleketime'
rüzgârlarla selam ilettim yare
sorun yarim selamı mı almış mı
selamımı dostlarımız almış mı

ayrılınca yüzümüz hiç gülmedi

Selviler

Göklerle tanışmış ağaçlar alabildiğine uzanmış
selvi selvi arz-ı endam etmekteyken
büyüük bir koruluktayız

Çektirdiğimiz fotoğraflar,çıkmamış,
Film yokmuş ki makinada.
Sabaha kadar uyumadılar,
Ayrılmadılar yanımızdan.

Çok güzeldi trenle yolculuk,

Gökyüzü yorganımız çimenler yatak olsun
serpilsin gülüşüyle kızıl bir gül anında
yağsın yıldızlar bir bir başımıza taç olsun
oynaşsın hücrelerin hayat bulsun kanında

çağlayanlar çağlasın dağlar selama dursun

Bil ki seni tamamen unuttuğum gün
sana yarın olacak bana ise dün

dün akşamdan yatırdım hadi şansına
unutmuşum şimdiden sen şu an öldün

Sıyrılır buluttan ışır ay yüzlü
nişanlı değiliz sadece sözlü
sırmadır saçları menekşe gözlü
nazından geçilmez sevdiğimdir o

ele avuca sığmaz bir yaramaz