Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Ben senin çocukluğunun ellerini öpüyorum
biraz çamurlu da olsa
korkma tasalanma
alnıma komam
telaşlanma
sen ki şimdi kocaman yetişkin biri

Korkularımı alır koynuma yatardım
dışarda yağmur yağardı- korkularım büyürdü
sen büyürdün

yağmurlarla beslenirdi aşkımız
tabiat ananın kucağında

Ve diyince
daha çok söylenecek laf vardır
ağzı açık bir mağaradır ve
gir içine gör kendini
tersinden okursan ev olur
dışı seni içi onu yakar

Ahmet
babayan rahmet

şimdi bu ne
tiyatroya mı merak sardı
bunu da yazmayıverse ne vardı

İçinde Kars kaşarı
nefis sıcak bir kumpir

ne yapmalı bu kaşarı
doymayan aç kurt gibi

Yedek anahtar

Karıştırırım telaşla ceplerimi
çoğu kez bulamam aradığımı

hiç aklımda yokken

Git artık bende kalma
ne beni götür giderken
ne sen burda kal
sana senden habersiz dedim hoşça kal

azat ediyorum diye

Düş/ün bile haram bana
sevdan bana bir handikap
yerle bir olmuş
gönüldeki mihrap
seni uykulara katmıştım
çocuk yanını

Sözler sağırlaşmış duymuyorlar beni
şarkılar zehrediyor yine gecemi

yorgun bitkin bir sevdanın the end' indeyim
o acıklı filmdeki sevda dilenen dilencin benim
kalbim yırtık pırtık gözlerim hasret sana

Girdim gaplan kürküne-ne
gacıları gorhuttum mu

miyaav dedim
anlamadı tınmadılar