Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Seni böyle
bırakıp gidemem
ayaklarım beni götürse
ruhum diretir gitmez

ben senden gidemem

Barış demişsiniz
barış demişiz dargın kalma
barış demişiz

oturmuş kalkmış
barış demişiz

Radyoda Napoliten şarkılar
bangır bangır bağırtsam
tv'siz bir sabaha uyansam

eşlik etsem banyoda bet sesimle özgür
kurtulsam kendime tutsaklığımdan

Beklemeden gitmişsin,
Son sözünü, yazmadan aynalara...

Sağlığında sıkıyordu ya ayakkapların,
Bir miras gibi,
Senden hatıra kalan...

Önce hafiften esti ılık tatlı bir rüzgâr
ardından geldi yağmur incecikten yağdı kar
sonra hava karardı toz duman oldu her yer
ne ağaçlarda bir dal birden oluşan bu hâl
ne dallarda bir tek can ne çatı ne de bir dam
toz misali süpürdü ah bu iklimsiz eyyam

Dünya
adımı değiştirdim İstanbul koydum
vazgeçip ben olmaktan
sen olmaktan
gözünde pul olmak istedim

Sinemadaki filim filimdeki o esmerdin
iki yabancıydık evvel emirde ah esmer
sinemaya her siyah beyaz film geldiğinde
perdede göründüğünde bakıştık göz göze

meydan okumuşsun yıllara saçın kapkara

Mütereddit esme rüzigâr
gülse mi yüze güler mi gülşeni
gülü esrarlı bir bağdan

yılgın esmekten bad-ı sabah

Ebedi gençliğin sırrı sendeydi
ellerin kolların dolu ve geldin
yağmur mevsimiydi bu zamanlardı
sarıp sarmaladığında güzeldin

çiçekler dermişsin saklı bahçeden

Merak edip durmaktayım
nasıldır ellerin
gözlerin nasıl bakar birini sevdiğinde
farklı bir şeyler yaşamayı ister her yürek
heyecan gibi