Adını dürüstlük koymuşlar ama dilin yalan
Bıraktın arkanda hep enkaz, hep talan
Kendini dev aynasında görürsün her an
Suretin insan olsa da aslın ziyan
Dünya malı için bütün gayretin
Gözünü bürümüş cehaletin
Yürüdüğün yol değil, babana ihanetin
Boş işler peşinde ömrünü heba ettin
Bugün sussan da yarın mizan kurulur
Ettiğin bütün ahlar gelip seni bulur
Sanma ki bu saltanatın baki kalır
İnsan olamadın, gidişin hüsran olur
Cebin doldukça sandın ki itibarın artar
Bilmezsin ki vicdanı hangi terazi tartar
Günü gelir o sığındığın yalanlar da batar
Dost dediğin gölgeler seni ilk yolda satar
Son nefeste anlarsın neymiş gerçek asalet
Ne o şovlar kurtarır seni, ne de o sahte etiket
Geriye sadece kalır koskoca bir nedamet
Uyan artık ey gafil, koptu kopacak kıyamet
Çevrende pervane olanlar dağılır birer birer
O sahte alkışlar biter, geriye vebali kalır
Yüzüne gülenlerin hepsi arkandan lanet okur
Kibrinin sarayında yalnızlık seni boğar
Alkışlayan o ellerin çekilir bir gün hepsi
Önüne elbet koyulur o gün günah tepsisi
Boşa çıkar o zaman o kibrinin gür sesi
Boğazında düğümlenir hayatın son nefesi
7.Haziran Pazar günü 2020 de kaleme alındı.
Harun Akdağ 2Kayıt Tarihi : 5.07.2026 11:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!