Bunalırsın insandan, yorulursun hayattan
Alır başını bir dağ başına çıkarsın
Serin bir çeşme başı arar gözlerin
Bütün dertlere, kederlere bir ateş yakarsın
Ateşten gelen o huzurlu çıtırtılar
Çaydanlıkta kaynayan suyun sesi
Ve püfür püfür esen rüzgarın nefesi
Yüreğine bir sürur verir, ferahlarsın
Oturur, maziyi dinlersin... Maziyi dinlersin...
Sonra taze bir çay demlersin
İçtikçe için ısınır, ruhunu yatıştırırsın
Artık ağaçlar, börtü böceklerdir sırdaşların
Ve akşam olur...
Gökyüzünde parıl parıl parlayan yıldızlar belirir,
Öyle yakın ki, elini atsan tutacak gibisin.
"Rabbim," dersin, "bunları boşuna yaratmadın..."
Tefekkür eder, kendine gelirsin;
Bir secde edersin...
24.02.2023
Harun Akdağ 2Kayıt Tarihi : 10.06.2026 20:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!