Bir zamanlar kıymetliydin,
Hafızamın tozlu raflarında, unuttuğum kadar eski...
Bir masaldın, dinledim ve bitti.
Güzeldin bir zamanlar, doğru.
Ama anladım ki, o senin değil, gönlümün güzelliğiymiş.
Ben sana gözlerimi ödünç vermişim,
Bakıp bakıp kendime hayran olmuşum.
Aslında güzel gören benmişim,
Süsleyip baş köşeye oturtan da...
Şimdi perde kapandı, ışıklar söndü;
Sen sıradan bir yabancıya döndün,
Bense kendi kalbimin zenginliğine...
Kayıt Tarihi : 10.06.2026 20:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!