Bil Dostum Şiiri - Harun Akdağ 2

Dostum,
Sanıldığı gibi değil aslında...
İnsanı ne dik yokuşlar yorar,
Ne omzundaki ağır yükler,
Ne de sonu görünmeyen yollar.

İnsanı en çok, içinde taşıdığı ahlar yorar.
Bir de söylemek isteyip de söyleyemediği sözler;
Gece olunca gelip yüreğine oturan,
Kimsenin duymadığı o sessiz cümleler.

Bak dostum,
Beden yorulur, uyur ve dinlenir.
Ayakların sızısı diner, ellerin nasırı alışır zamana.
Ama insanın gönlü yoruldu mu,
İşte onun çaresi kolay bulunmaz.

İnsanı en çok anlaşılmamak yorar.
Sen içinde koca bir deniz taşırken,
Birilerinin sende gördüğü yalnızca
Bir avuç sudan ibaret olur.

Yorar dostum;
"İyiyim" deyip de gözlerini kaçırmak,
Gülümserken içinde bir şeylerin eksildiğini hissetmek.
Vefasız yüreklere emanet edilen sevgiler,
Ve vakti gelmeden yarım kalan hayaller...

İnsan dağları aşar aslında,
Taşı deler, toprağı kazar, yine de dimdik durur.
Ama bir şey var ki en güçlü insanı bile yorar:
Kendi içindeki savaş.

Aklın başka bir yol gösterirken,
Kalbin başka bir yere dönüp bakıyorsa,
İşte o savaşın yükü ağır gelir insana.

O yüzden bil dostum;
İnsanı en çok hayat değil,
İçinde susturamadığı duygular yorar.
Ve bazen insan,
Herkese güçlü görünür de
Bir tek kendine yenilir.

17.05.2020 Pazar günü- sabah 9:00 başladım. Akşam Saat 21:25 de bitirebildim.