Yokluğuna Şiiri - Maraşlı Osman

''Yanarken bile güzeldi yokluğun, varlığını sen düşün...''

I.
Bir yangın misali geçtin bağrımdan, buna Aşk dediler
Kül olup kaldım avuçlarında, bana hüzün eğlediler
Rüzgar savurdu benden yana tüm hatıraları
Gözyaşlarım yakıyor ruhumu, bana mecnun dediler...

II.
Dumanı tütüyor hala o sönmeyen gönül yaramın
Gölgem bile üşür oldu, beni yalnızlığımla sarın
Sen giderken bir kuş uçup gitti sol yanımdan
Kanadı kırık, sandım ki zamanla Aşk sarar yaranı...

III.
Gönlüm bir mezarlık artık, içinde gömülü binlerce ''keşke''
Bir de üzerine yağmur yağar ince ince...

IV.
Bir resmin kaldı sadece, solan şu ellerimde
Gülüşlerin düşmüş yaprak yaprak yeşil gözlerine
Sensiz; kalbim boş, gökyüzüm bomboş, yıldızlarım sönük
Yorgun düşmüş ruhum sensizliğe sarılıp, seni bekliyor günlerce.