"Hakikatte kadınlar, bu alem içinde başka bir alem de yaşarlar. İçine aşklarını ve büyülerini üfledikleri bir alemdir bu ve erkekler yeri geldiğinde o alemi hırpalar ve yıkarlar. Kadınlar ise yeniden üfleyerek nefesleri ile korurlar o yıkılan alemi ve erkekleri de üfleyerek var ederler. Çünkü; bir erkek, bir kadının nefesi kadardır." (Ece Temelkuran - Düğümlere Üfleyen Kadınlar)
Can da bir, canan da bir değil miydik seninle ?
Biçare dertlerin kuyusunda kaybolurken
Sen çıkageldin sandım
Uzaklardan
Sandım ki; yıkılan o alemi yeniden kuracak ruh sensin.
Işıklar yaktım, şiirler dizdim adına,
Sessizliğimde şarkılar söyledim duyasın diye.
Ama sen, kendi içindeki fırtınada kör,
Benim yaktığım ışığın gölgesinde kaldın.
Anlamadın,
Gelmedin.
Biliyorum, gelmeyeceksin de...
Her gece oysam da gözlerimi karanlığında,
Bir nefes eksik,
Bir hece noksan kalacağım...
Hayatın en dipsiz kıyısında,
Bana sen lazımdın,
Sen ise bir başka alemin uykusuna daldın.
Kayıt Tarihi : 13.07.2026 01:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!