Aşk Aynı Aşk Değil Şiiri - Maraşlı Osman

Aramızdaki fark,
Ne biliyor musun ?

Sen yanı başımdayken bile
Bensizdin,
Bense tek bir gün
Kalmasam da yanında,
Yalnızca seninleydim,
Yalnızca sendeydim.
​
Sen sevgini kelimelere
Dökerken sadece,
Ben o sevgiyi her nefeste
Yaşadım.
Sen benden vazgeçmeyi
Göze alırken bir gece,
Ben gitme diye kendimi
Harcadım...
​
Şimdi sen buna
"Aşk" diyeceksin,
Ama bil ki,
Sende ki Aşk aynı aşk değildi.
Sen yokluğuma
Hemen alıştın,
Benim dünyamsa
O yoklukta eksildi.
​
Beni kaybedince belki
Canı yandı,
Sızladı içi sandım,
Ama sen bir insanı uğurladın sadece.
Bense seni kaybettiğim
O meçhul gün,
Kendimi de kaybettim büsbütün...

Çünkü sen
Yokluğuma alışmayı seçtin.
Bense
Sensiz kalınca bile
Sendeydim. Seninleydim
Saf bir hayal peşinde,
Seni mutlu bir rastlantı sanmıştım.

Saf bir hayalperestlikti
Bende ki bu aşk işte,
Oysa tüm yanılgım,
Kendi hikayemde, sana biçtiğim roldeymiş.
Sen, okuduğum o kalın kitabın
Başka bir satırına aitsin artık,
Sıradan, yabancı bir cümle içinde...
​
Gözden kaçan, silik bir mısrada
Saklıymış meğer insanı kendinden koparan o sızı.
Ben gözlerindeki o masalı gerçek sanıp avundum;
Bilmezdim ki;
Bazı sevgiler, sadece başka kapıların
Kilidini kırmak için var edildiğini.
​
Yalnızlığıma değdiğin o an,
Kaybedişimin büyüklüğünü görmedim;
Göremedim,
Kendi talihime aşık olmuşum aslında.
Şimdi anlıyorum :
Her karşılaşma bir veda tohumunu taşırmış meğer.
Ve kader, en ağır darbelerini
Gürültüyle değil,
Sessizliğin içine gizlenmiş vedalarıyla vururmuş.