Allah'a Emanet Bir Sevda

"Birbirine düzgün veda edememiş iki insan mutlaka tekrar karşılaşır. Biri pişman, biri kırgın, biri nefret dolu, biri hayal kırıklığı, biri ölü, biri diri bu hayatta..."

Seni öyle sevdim ki,
Ne kelimeler yetişti peşinden koşmaya,
Ne de suskunluk anlatabildi içimdeki o derin yarayı.
Gizli bir dua gibi Fatiha niyetine taşıdım adını,
Her nefeste, eksilmek şöyle dursun, biraz daha çoğaldın içimde.

Zamanın çarkına inat, anılarda eskimedin.
Rüzgâr estiğinde kokunu aradım,
Yağmur yağdığında seninle ıslandım tenha sokaklarda.
Adımının değdiği yerleri kutsal bir hatıra gibi sakladım aklımda.
​Seni öyle sevdim ki,
Sadece bir ömre, bir fani zamana sığmadı bu engin sevgim.
Sen bilsen de, duyup duymamazlıktan gelsen de,
Ben seni...
Kötülüklerden sakınır gibi, Allah’a en içten emanet eder gibi,
Tertemiz, lekesiz ve hiçbir karşılık beklemeden sevdim.
​Seni öyle sevdim
Öylece sevmedim
Kıyamet kopsa da içimde.