Dört Parça Mutluluk Şiiri - Maraşlı Osman

Sen,
Sesin,
Gülüşün ve gözlerin...
Zamanın hangi kıvrımında unuttum o tatlı belamı?
Yıllar önce miydi, aylar önce miydi, günler önce miydi?
Bilmiyorum,
Hangi mevsimde bıraktık bu dökülen yaprakları.
​Seni bir kitabın arasında kurutmuştum hanımefendi;
Zamanı durdurmuştum en ince,
En kırılgan yerinden.
Şimdi sayfaları her araladığımda
Sızıyor odama,
O unutulmaz baharın kokusu derinden derine.
​Şimdi ne yana baksam
O dört parça mutluluk,
Ve göğsümde hiç dinmeyen o zarif sızı...
Sen artık zamanın tozlu raflarında solup gitmeyen,
Benim en güzel papatyamsın, gülümsün.