Yeşil Gözlüm Şiiri - Maraşlı Osman

O gün, o an...
Zamanın durduğu bir bahar ikliminde,
Bir ahengin tonları vardı gülüşlerinde,
O minik, o kırılgan tebessümünde,
Ve gözlerinin o eşsiz yeşilindedir,
Bütün dünyam.
Sana bir nefes kadar yakın, bir ömür kadar uzaktım,
Kalabalıklara karışan her gölgenin içinde,
Gönlümü, yalnızlığıma teselli bilip
Senin yoluna sermiştim, sessiz ve derinden.
Eğer lütfedip de duyabilseydin şu aciz yüreğimin, Çırpınan sesini; Sevgi yağmurları
Bir sonbahar akşamını beklemez... Yeşil Gözlüm,
Tıpkı içimdeki bu yangın gibi.
​Gel de bu ürkek bakışlarımdaki mahcubiyeti,
Sen anla.