33- Hınek Hesret Hınek Evin

33-HINEK HESRET HINEK EVÎN

Ne nêrîneke ji serî bextê pêyan e ev,
Mîna ku dengvedana herî kevn a bangekê be.
Dema çavên te di çermê min de digerin,
Dem mîna zarokekî şermok xwe vedişêre.

Tu dibêjî "em cîhanekê ava bikin"…
Navê wê nehatî danîn, nexşeya wê nehatî xêzkirin,
Ku di nav de ne redkirin hebe ne jî stûxwarî,
Tenê lêdana hevpar a du dilan.

Gava can di xwîna bedenê te de winda dibe,
Evîn hêdîka rêya xwe diguhere,
Di "ez"ekî din de ji nû ve ji dayik dibe,
Bêyî ku navê te bizanibe, lê te nas dike.

Dil diperite, belê…
Lê ev agir ne hilveşîn e,
Hêviyê di nav xwe de vedişêre,
Sibehiyê ji nav xweliya xwe dipêçe.

Wera, em niha têkil bikin...
Hinekî hesretê, hinekî evînê,
Teqleke bêdengiyê bavêjin navberê,
Û em xwe binivîsînin…
Mîna îhtîmala herî xweş a ku hê nehatî jiyan kirin.

08.05.1989