Yarının şafağı. Şiiri - Hasan Belek 2

YARININ ŞAFAĞI.

​Güneşle uyandı o asil eller,
Karanlık zindandan esiyor yeller.
Meydana akıyor coştukça seller,
Yürüyen bu halka meydan serilir.

​Toprağa can verir köylünün özü,
Fabrika çarkında işçinin sözü.
Hiç sönmez yürekte devrimin közü,
Zulmün kaleleri bir bir devrilir.

​Ne ağa, ne paşa, ne bey tanırız,
Ekmek ortak ise biz varız, varız.
Hak için, halk için her an yanarız,
Birleşen kollara menzil verilir.

​Tezgâhta dokunur yarının hızı,
Alnından dökülen terin her izi.
Ayırsa da yollar, dağlar bu bizi,
Kardeşlik köprüsü burda gerilir.

​Saraylar unuttu dökülen teri,
Sömüren ellerin kalmadı feri.
Vakit o vakittir, dönmeyiz geri,
Hakkını arayan canlar dirilir.

​Yürür meydanlarda hürriyet narı,
Emeğin hakkıdır şafağın harı.
Mavi bir gökyüzü sarınca yârı,
Mazlumun ahıyla zincir eğrilir.

​Kul Hasan sözünü bağlar derinden,
Yarınlar kurulur halkın ferinden.
Kopacak fırtına hemen yerinden,
Adalet mülküne mühür serilir...

Hasan Belek -Akçay

13 06 2026