Bir akşamın en kırık yerinde bıraktın beni,
Gecenin omzuna yasladım adını sessizce.
Rüzgâr bile senden yana eserken bu şehirde,
Ben, sana varamayan bütün yolların Cikmazindayim
Gözlerin… bir dua gibi düşerdi içime,
Şimdi her aynada eksik bir yüz taşıyorum.
Seninle tamamlanan her cümlem yarım artık,
Ben sustukça sana daha çok bağlanıyorum.
Bir yanım hâlâ sen diye atıyor derinden,
Bir yanım vazgeç diyor, bilmiyor seni.
Kalbim ikiye bölünmüş bir hikâye gibi,
Yazsam sonunu… yine sen bitirirsin beni.
Ellerin yok… ama hâlâ ellerimde sıcaklığın
Sesin yok… ama içimde yankıların sürüyor.
Sen gittin diye bitmedi bu sevda, anla,
Eksilen sensin belki… ama ben hâlâ “biz” diyorum.
Neredesin diğer yarım
Ve eğer bir gün dönersen,
Kırık yerlerimden tanırsın beni…
Çünkü ben,
Sana rağmen değil…
Hep seninle eksilenim şimdi.
Kayıt Tarihi : 18.05.2026 04:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!