Yaramısın? Şiiri - Aytaç Başkan

Yaramısın sen şimdi,
gece durup dururken sızlayan,
hiç dokunulmasa bile varlığını hatırlatan o ince acı mısın,
yoksa kabuk bağlamış
hatırada yeniden kanayan,
beni benden eden o derin iz misin?
Ben seni sevdiğimi sandığımda
aslında kendimi sana açtığım yerden yaralamışım,
sen dokunmadın belki ama
en çok dokunulmamış yerlerim acıdı seninle.
Yaramısın sen,
yoksa ben mi seni yara yaptım içimde,
her susuşumla biraz daha derinleştirip,
her affedişimle biraz daha büyütüp,
sonra dönüp “neden geçmiyor” diye kendime kızdığım?
Sen gittin belki ama
benden bir şey götürmedin,
aksine ...
eksik, ağır, adı konmamış bir sızı bıraktın.
Şimdi aynaya baktığımda
yüzüm aynı ama içim yıkık
çünkü bazı yaralar görünmez,
ama insanı en çok onlar değiştirir.
Yaramısın sen,
yoksa ben miyim hâlâ sana dokunan?
Bilmiyorum…
ama bildiğim tek şey şu ki
insan en çok sevdiği yerden incinir
ve ben
en çok seni sevdiğim yerden kırıldım.