Vuslat Bekleyişi Şiiri - Ebubekir Aktaş

Ben ağladım gülemedim,
Gözyaşımı silemedim,
Yüreğimde ateş yanar,
Bir gün huzur bilemedim.

Dağlara kışlar çökünce,
Yaprak dalından düşünce,
Umutlarım boyun büktü,
Sen aklıma her gelince.

Dön gel artık canım yârim,
Son bulsun bu ahüzarım,
Bitsin artık karanlıklar,
Çiçek açsın ilkbaharım.

Gece uzun, yollar duman,
Sensiz geçmez oldu zaman,
Hasretinle kavrulurken,
Bana sensin kutlu derman.

Bir kerecik yüzün görsem,
Uğruna bu canı versem,
Sen tabipsin ben de hasta,
Gelip de murada ersem.

Ayrılık kesti yolumu,
Kırdı kanadım kolumu,
Sensiz geçen günlerde ben,
Bilemedim hiç sonumu.

Gözüm yolda, gönlüm darda,
Aklım kaldı o diyarda,
Ruhum bedenden hep sürgün,
Üşüyorum bu baharda.

Rüzgâr eser serin serin,
Kalbimdeki yara derin,
Cihanı verseler bile,
Dolmaz inan senin yerin.

Artık dinsin bu fırtına,
Yüküm ağır geldi cana,
Aç kolların sar sineye,
Kurban olayım ben sana.

31.12.2013