Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Şahit olsun tüm kâinat,
La derse lo demez inat,
Şerefsizlik bunda sanat,
Çok Biliyor piç kurusu.

Her toplumda düzen bozan,

Hep gezerim türlü türlü diyarı,
Düzen tutmaz bu dünyanın ayarı,
Konuşturma iki ayaklı hıyarı,
Çoktur burda saf uyutan saf ezen.

Söyle doğruyu Ne gerek var plana,

Örnek yavuzlardan ezelden beri,
İnsanları ayırmak şercinin şeri
Atam bir başkaydı Cennettir yeri,
Sadece Atatürk ayrım yapmadı.

Gideceği yeri şaşıran yolcu,

Üç kuruşluk oyun sanki serveti,
İşi gücü hile yapmak gayreti,
Bence kaideye bile alma her iti,
Düzenbaz dümenci sahtekâra bak.

Tam bir zalim zorba adimi adi,

Şahımsın Pirimsin Ulusun Ulu,
Oniki İmamlar ehlibeyt yolu,
Bu dünyada zalim zorbalar dolu,
Yetiş carımıza Şah Merdan Ali.

Ararız bulunmaz derde dermanı,

Bu ömür bu yaşam sana hediye,
Bu kadar inkâr etmek nedendir niye,
Dön geriye bir bak nedendir diye,
Önce düşün sonra vicdanına sor.

Kul Hakkını araklarken Hak yerken,

Gelmek başka gitmek başka,
Hayat bizi bağlar aşka,
Keşke gelmeseydim keşke,
Ömür tükendi tükendi.

Bozulsun dünyanın çarkı,

Kudurmuş bunamış kuduz köpeği,
Suçumuz mağana teker kapağı,
Hak etti kurşunu bunun topuğu,
Meydanı boş buldu Osman'ın Hasan.

Gece gündüz düşünürüm dururum,
Senin güzelliğin benim gururum,
İste sana bu canımı veririm,
Ben seni kalbimde hep özel sevdim.

Sevdan yanar alev alev ateş kor,

Alır gider canlıların hepini,
Çal başına malın mülkün tapunu,
Vakti gelir bir gün çalar kapını,
Her şey unutsada ölüm unutmaz.

Gerçek insan olan sınırı aşmaz,