Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Taş atarsın ağır sözle kem dille,
Önce dostu ayır düşmanı belle,
Sen gerçek dostuna vurursun sille,
Dostluk buysa olmaz olsun ne gerek.

Madem dersen bana adam değilem,

Anlaşılan kimseden almamış darba,
Kendinde bir şey hisseden zorba,
Yaptıkların bana yetmezmi dur be,
Yavaş yezit yobaz ölmedim daha.

Aslım alevidir caferi yolum,

Kalkar yolumuza konulan setler,
Bir ölür bin doğar bizim yiğitler,
Kahrolsun meydanı boş bulan itler,
Geçer asır zaman sizede kalmaz.

Devlet malı babandan kalmadı miras,

Maraş Çorum Sivasta ateş yanarken,
Karga dalda kendisini birşey sanarken,
Helede başımızda şimdi bu varken,
Şimdimi geldi aklın başına.

Uzaksın kedere uzaksın gama,

Bir zamanlar babam dedem vardılar,
Berbat düzen gidişatı gördüler,
Şimdi soruyorum hani nerdeler,
Geçti zaman sıra geldi bizlere.

Geliş kapasıyla gidiş kapsısı,

Bir zamanlar derbederdi beterdi,
Karga gibi dalda leşe öterdi,
Yırtık yorgan döşeklerde yatardı,
Şimdi ise Bey oldu koyun Çobanı.

Biraz zor parasız adam olması,

Çaresiz dayandık sabır taşına,
Bu Dünyada malmülk her şey boşuna,
Mantık almaz akıl ermez işine,
Sonu yok anlamsız nasıl bir Dünya.

Yoksa kimin kimsen olmaz yanlayan,

Derbeder hayatta durulmaz sular,
İnce düşünenler derine dalar,
Habersizden bir gün kapını çalar,
Bir anda ölümle sarsılır Dünyan.

Mal mülkünü götüremez yanında,

Şahin gbi gökte uçardım bir zaman,
Garip halim şimdi ise pek yaman,
Mecburu hayat geçim dinlemez aman,
Şu bendeki kötü kader şansa bak.

Tilkiler çakallar gezer meydanda,

Her yeri is pas olmuş kafasında beresi,
Mecburu geçim telaş yoktur başka çaresi,
Şaşırırsın bir öğrensen neresi
Tersane diyemezsin sanki maden ocağı.

Ecel gelir can çıkar ölen daha dirilmez,