Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Herkes şimdi mala mülke geliyor
Yavaş yavaş hatır hürmet ölüyor,
Doğruyu dürütü Allah biliyor,
Kul yanında dürüstlükten kaybettim.

Her insanı ben kendime dost sandım,

Kalbimde bir Melek gezer dolaşır,
Görünce o güzeli gözlerim ışır,
Hayel ile düşle Cennete taşır,
Kokar burcu burcu kül oldu sevdam.

Gizli sevda çekmek böylemi zordur,

Canım kurban güzellere can feda,
Her canlıya ölüm haktır dünyada,
Ecel gelip dosta derken elveda,
Ölürsemde bir güzelin kucağında öleyim.

Sabah olur akşam gündüz geceler,

Kahpe dünya çarkın tersine dönsün,
Zalimler cehennem narında yansın,
Hak isteriz ama vermeyen sensin,
Zordur geçim telaş kolaymı sandın.

Aslan ini nankör kedi yerimi,

İkibin ikiden beri bu yana,
İçimiz kan ağlar tak etti cana,
Dahada iyileri yakışır sana,
Susma artık susma konuş Türkiye.

Binbir dümen vardır ak oğlu akta,

Yükledin her şeye yüzde yüzlük zam,
İşte bundan bitmez bizde keder ile gam,
Asgari ücretle geçinmez adam,
Nedir bu Milletin senden çektiği.

Bu Millet böyle iken rahatmı için,

Sağlığımda bana nettin neyledin,
Gıybetimden neler neler söyledin,
Değişmedin sen her zaman böyleydin,
Ölürsemde nankör bana ağlama.

Fırsat bulsan hemen yakarsın postum,

Şefilli her yerde sorun yaratır,
Kendini bir şey sanar hüküm yürütür,
Havlar ama ısıramaz sırıtır,
Salya döker şefil saçar şefilli.
Yola gelmez aksi nankör budala.

Aç gözlünün olsun bal börek kaymak,
Hep bana diyerek bilmiyor doymak,
Yakışmaz insanı aptal yerine koymak,
Aslını inkâr eden nankör çok bizde.

İki yüzlü yanar döner cin gibi,

Düşüncesiz zihniyetsiz millete,
İstersende götürsende Cennete,
Geri döner ne gerek der minnete,
Nankör olan iyilikten anlamaz.

Ne var ne yok her şey insandan geçer,