Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

İnsan isem kör şeytana uyamam,
Söz verdiysem ben o sözü yiyemem,
Her dümen var sana erkek diyemem,
Dırdırcısın tam bir karı gibisin.

Seni adam sandım geldim oyuna,

Ak değil sarı değil bu kedi farklı,
Her işi tersine döner ters çarklı,
Sade kendini düşünmeye yetiyor aklı,
Gezer leş peşinde kara kediler.

Her bulduğu yerden koparır kaçar,

Yanık hava çalar aşkın çalgısı,
Güzellikle çirkinlikle yoktur ilgisi,
Silem dedim silinmez kayıp silgisi,
Cennet gözlüm seni kalbime yazdım.

Belkide kaderimsin alın yazımsın,

Sandıkta millettir millette sandık,
Bitmez çile geçim derdine yandık,
O kuru sözlere her yıl inandık,
Kimden aldın kime hesap sorarsın.

Vatandaş olarak biz verdik oyu,

Kendini beğenmiş egois salak,
Din İman tanımaz hep günah işler,
Gözünün önünde ölsen demez vah.
Böyle olur kendini düşünen insan.

Dosta iki adım gidip aşınmaz,

Önce başbakan ol bu işi bşar,
Mualiftir, iktidarlık peşinde koşar,
Farkında olmadan çizmeyi aşar,
Kapatma yolları Kılıçdaroğlu.

Askeriyede bedelliye el atma,

Para konuşturur yokluk susturur,
Ne söylediğini bilmez terör estirir,
Bu aralar herkese kan kusturur,
Nedense çok bilir oldu keş ağız.

Her zaman hazırdır elinde şeri,

Ankaradan Erzuruma yol gider,
Bitmez gurbet elde bitmez gam keder,
Merak etmedinmi dostlar ne eder,
Karlar düşmüş Erzuruma gel gayrı.

Erzurumda yiğit olur dadşlar,

Bak geriye düşün kendi halinde,
Sen yeterki doğru yürü yolunda,
Elinde belinde varsa dilinde
Önce düşün sonra kendinde ara.

Ne olursa olsun şeytana uyma,

Keyfine düşkündü her gün içerdi,
Bakmazdı haline hemde naçardı,
Çakır keyfi havalarda uçardı,
Kırk yıllık ölüye karıştı Ahmet.

Hep içerdi duramazdı yerinde,