Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Üzgünüm dünyanın berbat haline,
Macerayı hüner bilen zalime,
İnceden inceye binbir kelime,
Temelinden sağlam yar bulamadım.

Hazinler hüzünler benim kaderim,

Bu azgın nesilin oğluyla kızı,
Anlamaz, dinlemez utanmaz yüzü,
Kalmadı dünyanın yok tadı tuzu,
Hasedli,hesadlı kullar yaramaz.

Hayat kara zindan döner kömüre,

Diyor zülfü kardeş ben hakka kulum,
Aşığım tanrıya şaşmaz ki yolum,
Gök yüzü semaya açtım iki elimi,
Canlıyı cansızı yaradan Allah.

Ben zülfüyüm bitmez gamım kederim,

Derde derman olmaz para ile pul,
Boyun eğme sakın olma kula kul,
İnsan doğar ölür bunu böyle bil,
Şu fani dünyada kalan var mıdır?

Gelen giden mala mülke aldandı,

Satma bu vatanı satın al, satın,
Bilirsen kıymeti ana, avradın,
Yiğit teşkil etmz o kravatın,
Bizde yiğitlerin yiğidi vardır.

Vatan bizim, bizler olduk kiracı,

İnanmıyor bana dürzünün biri,
Duygu nedir bilmez gerçeğin körü,
Aldanma şairim yoluna yürü,
Gelsin görsün vatan seven biriyim.

Bana uzak olsun vatan haini,

İnsanlık bu kadar zor değil dostum,
Lüzumsuz hiç yere yakarsın postum,
Ben insan olmayan zalime küstüm,
Yazık insanlıktan bıkan utansın.

İnsan olan insana yapar eğilim,

Gariban ekmeğe suya hasretken,
Kriz kapımızda bu da bir dertken
Ben ekmek bulamaz sen de et yerken,
Vicdanı kurumuş insafsız çılgın.

Vermiş bitkilere alı, yeşili,
Yaratmış canlıyı erkek,dişili,
Dünya standartı hayat koşulu,
Hak vermiş cenneti söze ne gerek.

Hasılı nesili doğar gebeden,

Tokat ilimizden ilçesi Almus,
İnekten inektir angusdan angus,
Harun karundan mı kaldı bu nefis,
Benim bu sözlerim takoz Musa'ya.