Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Dostluğu çürüktür fayda sağlamaz,
Çıkarına ters düşersen söylemez,
Ölsen bile arkan sıra ağlamaz,
Sakın hain dosta ömür bağlama.

Ararım bulamam can ile canım,

Zor edip varlığa canın adarsın,
Nedir bu telaşın keder edersin,
Can ile gelirsin cansız gidersin,
Eğer insan isen önce bunu bil.

Tapma nefse kan değersen dişine,

Engini unutmuş yükseğe bakar,
Yalan yanlış ikide bir laf sokar,
Her toplumdan birkaç tane çıkar,
Arada aracı olur kırkayak.

Çok bilmişlik taslar söyler yalanı,

Fotoğrafçı fotovizyon ajansta,
Gerçekten Karslı kız kafadan hasta,
Arama bahene şairim usta,
İstediğin şiir nasıl olmalı.

Sen istersen rapı istersen cazı,

Sararmış gül benzi güller demeti,
Yağar üzerine hakkın rahmeti,
Sensiz dünya ben neyleyim cenneti,
Sırıtıp kokmayan gül neme lazım.

Buğday taneleri burçak başağı,

Geçer gider böyle ibreti alem,
Erler Evliyalar sizlere selam,
Gün azgın kullara kaldı vesselam,
Nere gider böye haller nice olur.

Vaz geçmem ben Şah'ı Merdan Ali'den,

Doğdun bu dünyaya bir insan geldim,
Çiçeği burnında tomurcuk güldün,
Yaş on beş deyince akıllı oldun,
Bu dünyaya gönül bağlamak niçin.

On altı yaşında sevdalı yelsin,

Sinop'lu Cansu'nun abisi Onur,
Hal ve haraketi sinirden sinir,
Deme sakın şair beni ne tanır,
İnsanı anlamak histedir Onur.

Çikolata çocuğu der babası,

Elbise fiyaka kravat duruş,
Belkide cebinde yoktur beş kuruş,
Beyefendi olmak bir bilsen zor iş,
Ben tanımam bey mi olur parayla.

Gerçek beylik her insanın özünde,

Eskidendi yakışıklı, güzellik,
İnsan bedeninde olan özellik,
Yoklukda hiç olur dürüstlük, mertlik,
Parasız hiç insan, paralı güzel.

Şimdi ki nesilde aşkı arama,