Akıl mantık almaz başka ne deyim,
Yoktur tahammülüm bende böyleyim,
Adı üstünde fırsatçı ben ne söyleyim,
İnşallah rast gelmez işin fırsatçı.
Anlasada bilse insanlık derin,
İstersen sen oku üniversite,
Yine muhtaç olur bir, iki ite,
Unut dünü derim yarından öte,
Muhtaç eder fırsatçılık okulu.
Her gittiğim yerde çapulcu dolu,
Eller bayram eder sazlı ve sözlü,
Garipse düşünür utangaç yüzlü,
İçinde dertleri sıralı gizli,
Kimselere geçmez sözü garibin.
Yok yatı yok katı yoktur araba,
Bir beni bilirdim bir daha varmış,
O da benim gibi garip Mahsuni,
Çileli zindandır dünyası darmış,
O da bizim köylü garip Mahsuni.
İnsan değil insan dürzü sınıflı,
Yanar döner bukalemun kılıflı,
Kurumuş vicdanlar kalpleri küflü,
Genellikle iş yerinde çok olur.
Görer kendisini dalın başında,
Karısını işten işe gönderir,
Evlatına çalış diye yön verir,
Azgın nefis gözünü para pul bürür,
Aldı paraları doymuyor domuz.
Dünya düzeninde para ön plan,
Ağa kendisine kondurmaz tozu,
Nankör yer yer doymaz utanmaz yüzü,
Hep kendini düşünür düşünmez bizi,
Yani bize gitde yoldan sap diyor.
Ciğer kokusundan kediler sarhoş,
Doğruluk dürüstlük para etmiyor,
Düşersen dostlar elden tutmuyor,
Nankör ahbablarım gelip gitmiyor,
İşte buna derler dışlanmış adam.
Olsaydı varlğın seni arardı,
Şunu anladım bu dünyaya geleli,
Aklım sardı kendim bildim bileli,
Aptal nankör bana desede deli,
Düşmanıma düşman dosta dost oldum.
Eğer bir insanda yoksa İddaa,
Varlığımda dosta ağa paşayım,
Darlığımda dosta sıcak maşayım,
Tutmaz beni atyar nasıl yaşayım,
Akıl almaz dosta el olan benim.
İyi günde bensiz bayram etmezler,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!