Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Ömür tren bende rayı,
Üstümde yük günü ayı,
Kırık sazım keman yayı,
Buruk hava söyler dilim.

Ha! geçti geçecek arzum,

Gelirse başına her türlü bela,
Gelip bana sorma yaradan sor.
Eğer şükretmeden çıkarsan yola,
Dünyayı başına dar edene sor.

Sözlerim kendini bilmez herife,

Pir Sultan Abdal'ım Şah'ların şahı,
Otuz yedi gülün neydi günahı,
Sürünsün yakanlar kalmasın ahı,
Nedense ben sana kıl oldum Sivas.

Pir Sultan Abdal'dan Yavuz'dan beri,

Ilık su havası,bülbüller öter,
Ağaçlar üstünden yükünü atar,
Yabani canlılar uykuya yatar,
Sitresle hüzünü atar sonbahar.

Küçük yaştan beri yazarım şiir,
Hayat felsefesi yaşama dair,
Dertler fırsat vermez olmuşam şair,
Bugün defterimde bu son şiirim.

Hep söylerler bana hep boşa yazar,

Alev gibi sönmez ateş aşk yakar,
Sevdiğim tomurcuk güldür hoş kokar,
Zindan dünya beni sıkar da sıkar,
İflah etmez beni öldürür sevdam.

Hoş bakışlı şirin dilli civelek,

Şefim Dilaverden vardır bir ricam,
Bana şiir yazacakta görecem,
Şiir yazmak zor sanattır zor hocam,
Şefim Dilaverden şiir isterim.

Şahini uçuran telli kanadı,

Kâmuran çok severmiş Sibel'i,
Ayrılmam der ömür boyu tövbeli,
Kamuran'ın cennet tomurcuk gülü,
Tek aşkım Kâmuran der imiş Sibel.

İçinde yer etmiş Kâmuran hınçlı,

Beni kucaklayıp seven anamdı,
Defol git başımdan diyen babamdı,
Saygıda kusur yok benim çabamdı,
Bir gün olsun evlad deyip sevmedi.

Güvenim yok asla kul oğlu kula,

Ben askerde sen sılada hasretle,
Artık yeter dayanamam sevdiğim.
Hüsran ile hüzün hazin bir dertle,
Artık yeter dayanamam sevdiğim.

Hayaller kurarım bu da yetmiyor,