Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Hatırlatır bir zamanlar köyleri,
Yola döker demlik dibi çayları,
Unut gayrı Gülizar sen bu huyları,
Söz dinlemez bizim hurdacı Gülizar.

Sabit fikir hemde inadı inad,

Güvenlik güvenin bitmiş güveni,
Olmuş kaderinin boyun eğeni,
Öküz haylaz diyor çekmez düveni,
İçinden isyankar kul olmuş güven.

Dokuz yüzden altı yüze düşmüş maaşı,

Asıl korku ölüm değil yorulma,
Sen önce dünyaya gelmeyi düşün.
Bir şey diyeceğim ama darılma,
Sen yaşamdan ibret almayı düşün.

Hep bilirdim dört ayaklı tilkiyi,
Gözetlerdi kümesde ki mevkiyi,
Yazdım bu sözleri şaşırma deyi,
Bizde çoktur iki ayaklı tilkiler.

Leş olmasa bile alır kokuyu,

La derse lo demez inadı inat,
Kendine inadı dünyada senet,
Huy çıkmaz can çıkar değildir sanat,
İnadı kendine gurur inatçı.

İnadı ipliğin düğümlü bağı,

Göztepe hastane bize bir anı,
İki bin bir yılı sıcak yaz günü,
Meğer gizli gizli severmiş beni,
Kara gözlü sırma saçlı saadet.

Memleketi bolu Düzce ilçesi,

Yüce Pirim sana kurban olurum,
Nasipse kısmetse sana gelirim,
Yoldan şaşmam benliğimle kalırım,
Aç kalsamda dürüst al bu canımı.

Değer verip dünya malına tapmam,

Vatanı düşmana vermez mehmetçik,
Şamar vur düşmana,az gelir dipcik,
Kazandık zaferi o gün çok şendik,
Unutulmaz Çanakkale zaferi.

Bin doku yüz on beş fırsatçı düşman,

Yirminci yüztılda nedir bu çaba,
İstediğin zaten bu hacı baba
Krallığa şeriata merhaba,
Olmaz deme gardaş bura Türkiye.

Sömürücü,sömürgeci tacizi,

Akıl var büyük ye büyük konuşma,
Kınadığın sözün altına düşme,
Kendine bak kimselere karışma,
Kınadığı sözü yaşar büyük dil.

yalan yalnış sözle dolup taşarsın,