Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Gözüm açtım hak hukuku tanıdım,
Zannetme doğuştan onmuş canıdım,
Şunu bildim şunu gerçek kanıtım,
Allah verir kısmet veren sen misin.

Ayırt etmek lazım akla karayı,

Bakıp kalıbına aldanma adam,
Sözümde harbiyim olsada dedem,
Söylerim sözümü etseler idam,
Karnı tok gözü aç dev koca bebek.

Unutmuştur sevgi, saygı, hatırı,

Kısıldım,büzüldüm sığmadım sana,
Hiç şasnsım olmadı kaderden yana,
Beden çile çeker yazık bu cana,
Aç gözünü bak sen kör müsün dünya.

Yoktur saltanatım,sosyal hayatım,

Hoş koku tomurcuk çiçekli bağlar,
Fırtına rüzgarlı püsküllü dağlar,
Görseydi halimi tek anam ağlar,
Öksüzüm ben bundan dar dünya.

Haykırsamda avaz avaz bağırsam,

Şu yalan dünyada unut hasedi,
Allah verir insanlara muradı,
Fanidir dünyanın unutma adı,
Anlayıpta bunu bilse kör cahil.

Aç gözünü girme şetan koluna,

Bugün böyle bilmem yarın ne olur,
Elbet bir gün eden belasın bulur,
Sanmaki ettiğin yanına kalır,
Bir gün gelip dolaşınca anlarsın.

Alma nazlumlardan ahlı intizar,

Yaşamdan efsane fani dünyada,
Önce düşün sonra düşme feryada,
Çok güvenme hayır gelmez evlada,
Sana senden başka dostu arama.

Arsız olan bu dünyayı düşünmez,
Yıllar geçse yaşlansada aşınmaz,
Atmış gam kederi fazla eşinmez,
Alevsiz dumansız köz olur arsız.

Kopsa kıyametler dönse fırtına,

Samsunlu hemşerim Ali Ladikli,
Gam keder efkarı kalbinde saklı,
Değişmez dünyanın görünen şekli,
Bu dünya kimseye kalmazki Aliim.

Bitmez gariplerde çile sorunlar,

Dünya bir Daire ömürse gemi,
Gidersin sonsuza unutma hemi,
Düşünsene ölüp giden dedeni,
Hiç kimseyi üzme boşa aldanma.

Kalır sanma saltanatçı tahtını,