Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Eskidendi yakışıklı, güzellik,
İnsan bedeninde olan özellik,
Yoklukda hiç olur dürüstlük, mertlik,
Parasız hiç insan, paralı güzel.

Şimdi ki nesilde aşkı arama,

Sinop'lu Cansu'nun abisi Onur,
Hal ve haraketi sinirden sinir,
Deme sakın şair beni ne tanır,
İnsanı anlamak histedir Onur.

Çikolata çocuğu der babası,

Zor edip varlığa canın adarsın,
Nedir bu telaşın keder edersin,
Can ile gelirsin cansız gidersin,
Eğer insan isen önce bunu bil.

Tapma nefse kan değersen dişine,

Engini unutmuş yükseğe bakar,
Yalan yanlış ikide bir laf sokar,
Her toplumdan birkaç tane çıkar,
Arada aracı olur kırkayak.

Çok bilmişlik taslar söyler yalanı,

Dostluğu çürüktür fayda sağlamaz,
Çıkarına ters düşersen söylemez,
Ölsen bile arkan sıra ağlamaz,
Sakın hain dosta ömür bağlama.

Ararım bulamam can ile canım,

Nedir bu gidişat talim, terbiye,
Uzaktır dokuz köy dürüst harbiye,
Laf çakma dülsize, köre kör diye,
Hor görme dünyada ölüm var ölüm.

Bin düşün bir defa söleyin sözü,

Aciz vardır aciz kalbi yaralı,
Yoksuldur fakirdir derdi sıralı,
Kıymet bilmez olur aciz paralı,,
Hiç çekilmez gahri zor olur aciz.

Kuldur aciz sade tanrım ayırmaz,

Ektim biçtim sen ver diye çağırdım,
Harman ettim hasatımı savurdum,
Şaştım kaldım sonra bunuda gördüm,
Samanımı rüzgar aldı yel aldı.

İçten sevdim sevdiğime bağlandım,

Bayrağa,toprağa, bu memlekete,
Bunca emekler bunca zahmete,
Kavuşmak istersen eğer cennete,
Cennetim vatana sahip çıkalım.

Şanıyla,namıyla şehit yatana,

Yalanı diz boyu kalmaz aşağı,
Adam olmaz bu nesilin uşağı,
Bal dururken zehir toplar kaşığı,
Yalancı her yerde olur plancı.

Yüze güler sonra vurur arkadan,