Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Sen besledin yezit kafir,şimiri,
Doksan üçte kimden aldı emiri,
Yananların geri gelmez ömürü,
Yazık Sivas sana mollalar doldu.

Bunlar hacı değil sahte muskacı,

Hiç böyle aldatmaz kardeş kardeşi,
Arasan bulunmaz Hasan'ın eşi,
Meğerse hak yemek Hasan'ın işi,
İşte bu kadar da zalimsin Hasan.

Sormayın Hasan'ı değil yabancı,

Üzgünüm dünyanın berbat haline,
Macerayı hüner bilen zalime,
İnceden inceye binbir kelime,
Temelinden sağlam yar bulamadım.

Hazinler hüzünler benim kaderim,

Bu azgın nesilin oğluyla kızı,
Anlamaz, dinlemez utanmaz yüzü,
Kalmadı dünyanın yok tadı tuzu,
Hasedli,hesadlı kullar yaramaz.

Hayat kara zindan döner kömüre,

Diyor zülfü kardeş ben hakka kulum,
Aşığım tanrıya şaşmaz ki yolum,
Gök yüzü semaya açtım iki elimi,
Canlıyı cansızı yaradan Allah.

Ben zülfüyüm bitmez gamım kederim,

Kul olası güzelliğe sahipsin,
Kalbin neye uçar neye talipsin,
Belli sende benim gibi garipsin,
Çirkinim deyipte başlama YEŞİM.

Ben tanımam güzellikte özeli,

Ay sonunu uc ucuna eklerim,
Aylar çabuk bitsin diye beklerim,
Çile derdi ben kendime saklarım,
Azdır asgari ücret yetmezki kardeş.

Bir maaş alırım bin dert açılır,

Gariban ekmeğe suya hasretken,
Kriz kapımızda bu da bir dertken
Ben ekmek bulamaz sen de et yerken,
Vicdanı kurumuş insafsız çılgın.

İnsanlık bu kadar zor değil dostum,
Lüzumsuz hiç yere yakarsın postum,
Ben insan olmayan zalime küstüm,
Yazık insanlıktan bıkan utansın.

İnsan olan insana yapar eğilim,

Bir kardeş vardır ki düşmanda öte,
Nefsine kul olmuş gerek yok ite,
Güler yüzlü düşman mirasçı çöte,
Kardeş mirasını yiyendir kardeş.