Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Zengin ağa fakir köle,
Fakir benzer susuz çöle,
Göz önünde bile bile,
Rezalete dur diyen yok.

Kimi parapul içinde yüzer,

Ömre bedel ömür kattın,
Ne yazık bırakıp gittin,
Doğru kalktın doğru yattın,
En sonunda beni unuttun,
Razı sizden gönlüm benim.

Bizleri Dövmüştün ta yıllar önce,
Çocuk dövmek sana yakışır anca,
İyi düşün sırat yolu çok ince,
Canın cehenneme Osmanın Hasan.

Burhaz uşağındı sen bolu beyi,

Güzellikte bir birini günüler,
Daha görmediğim neler var neler,
Eskilere baktıkça şimdi yeniler,
Bu zamanın kızları ne kadar güzel.

Her zaman güzele güzeldir denmiş,

Gerçek can dostuma koşar giderim,
Elin malı mülkü varmış niderim,
Azımla yetinir bayram ederim,
Elin para pulu neme gerekli.

Kim ister ki fakirliği yokluğu,

Gönlümün Sultanı hemde kıralı,
Ben seni seveli kalpten yaralı,
Gözleri sürmeli kaşı karalı,
Sensiz bu Dünyanın tadı olmazki.

Canım kurban seni sevdiğim andan,

Şerefsizin kopsun boynu kafası,
İstersen ol bu alemin Ağası,
Günü gelir iner horsu havası,
Sen selama bile layık değilsin.

Sen paradan başka neyi tanırsın

Zalim dünya sende yorgunum yorgun,
Sıra sıra dertler eklenir her gün,
Ben kendi yurdumda olmuşum sürgün,
Uğraş uğraş bende akıl kalmadı.

Şerefsizler amacına ulaşır,

Gezer ömür boyu huylu huyunca,
Hiç şaşırma sözlerimi duyunca,
Yediden yetmişe hayat boyunca,
Bana benden olur her ne olursa.

Bazı insanlar yaşamaya can adar,

Kaldık ne günlere katı kabaya,
Hain evlat karşı gelir babaya,
Çare arar olduk düştük çabaya,
Başımıza taş yağmaya az kaldı.

Hacılar Hocaya hoca hacıya,