Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Düşün geçmiş gündüz gecelerini,
Bazen ben paylaşırdım acılarını,
Beni sattın daha nicelerini,
Hani dürzü sen dostunu satmazdın.

Konuştuğun her şey kalıyor sözde,

Arsızın hırsızın soysuzun yeri,
Sende üstün gelir şercinin şeri,
Aha geldim aha giderim geri,
Dümdük Dünya sana gelmez olaydım.

Zalim zorbalara fırsatı verdin,

Hakka elini açıp dua ederken,
Bak geriye Alem aya giderken,
Şu dünyada güzel yaşamak varken,
İnsan isen gerçekleri gör artık.

Tabiki Hakkın olan bir şeye susma,

Dürzülerin elin kolun bağlarsan,
Haksızlığa isyan edip çağlarsan,
Doğru olup gerçekleri söylersen,
Bu haline sana yer yok Dünyada.

Doğrulukla her engeli aştın,

Sanki koca otel dolu,
Şaşıran şaşırmış yolu,
Yüce Allahın Nankör kulu,
Bakın yine çıktı pos.
Bir kahpeyle bir deyyus.

Geçim telaş büyük sancı,
Hayırsız evlatın hıncı,
Baba hancı Ana yancı,
Bundan sevilmez Babalar.

Damla damla akar kanım,

Can yoldaşım Can Aleviler,
Hem akıllı hem deliler,
Pirim Muhammet Ali'ler,
Bu Yol Bizim Yolumuzdur.

Ben tanımam sağı solu,

İkiside birbirini sevmiş bir kere,
Aşk yamandır göz açtırır her köre,
Seven sevmeyince bulunmaz çare,
Destan olmuş Cananla Erolun Aşkı.

Aşk ferman dinlemez içten kemirir,

Yüce Allah varken puta tapandın,
Gösteriş olsun diye ibadet yapandın,
Çıplak doğdun ama sonra kapandın,
Geç bunları geç sen kara çarşaflı.

Kendini bilen kara çarşaf takınmaz,

Kel kafalı kel aynağım kel Metin,
İşte bundan yoktur senin kıymetin,
Kış geliyor hava soğuk çok çetin,
Benim nasihatim sana Kel Metin.

Sırma saçtan iyi bence kel kafa,