Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Çok bilmişlik yapma fazlada atma,
Yalan söyleyerek sözleri yutma,
Benim tek tavsiyem şunu unutma,
Yaşanmış her güne tarihler şahit.

Her canlı dünyaya bir defa gelir,

Dünya senden çektiklerim yetmezmi,
Üzerimden sis dumanın gitmezmi,
Bir gün olsun derdim çilem bitmezmi,
Yeter artık yetti canıma yetti.

Hain dostlar kıymetimi bilmedi,

Zalim dünya sende yorgunum yorgun,
Sıra sıra dertler eklenir her gün,
Ben kendi yurdumda olmuşum sürgün,
Uğraş uğraş bende akıl kalmadı.

Şerefsizler amacına ulaşır,

Gezer ömür boyu huylu huyunca,
Hiç şaşırma sözlerimi duyunca,
Yediden yetmişe hayat boyunca,
Bana benden olur her ne olursa.

Bazı insanlar yaşamaya can adar,

Kaldık ne günlere katı kabaya,
Hain evlat karşı gelir babaya,
Çare arar olduk düştük çabaya,
Başımıza taş yağmaya az kaldı.

Hacılar Hocaya hoca hacıya,

Sanki koca otel dolu,
Şaşıran şaşırmış yolu,
Yüce Allahın Nankör kulu,
Bakın yine çıktı pos.
Bir kahpeyle bir deyyus.

Dalarım derine hayel kurarım,
Ölüm nasıl bir şey size sorarım,
Gitti gelmez Anamı Babamı ararım,
Aklıma geldikçe aklım gidiyor.

İşlerim sarpa sarar gitmez iyiye,

Hadsizler bilmez yerini,
Şerciler satar şerini,
İnsanlar yer birbirini,
Akıl almaz mantık almaz Dünyayı.

Kimi alır kimi satar,

Daldık hayellere daldık düşlere,
Garip başın vursan taştan taşlara,
Bunca mantık dışı olan işlere,
Pes doğrusu Anlam veremiyorum.

Herkesin namusuna ters göz bakana,

Yemyeşil dağları çamur yolları,
Benim gibi garip garip kulları,
Ne güzeldi o çocukluk yılları,
Anılarım orda geçti bir zaman.

Geçmiş günler geri gelseydi keşke,