Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Nedenki Dünyaya edeyim minnet,
Sen kendi kendine huzur var zannet,
Gerçektende Dünya Cennettir Cennet,
Asıl Şerefsizler bozar Düzeni.

Her yerde yalancının sözleri işler,

Böyle şerefsize neden inandın,
Ulan kavat beni kölemi sandın,
Her şeyine evet deseydin yandın,
Aşı varmış İşi varmış kavatın.

Böyle gelmiş böyle gider bu asır,

İçinden çıkılmaz derin konumuz,
Şeytan ile dolu dört bir yanımız,
Bu gün böyle yarın nolur sonumuz,
Ateşler üstünde yaşar gibiyiz.

Yetmez artmaz asgari ücret bir çile,

Düşün geçmiş gündüz gecelerini,
Bazen ben paylaşırdım acılarını,
Beni sattın daha nicelerini,
Hani dürzü sen dostunu satmazdın.

Konuştuğun her şey kalıyor sözde,

Arsızın hırsızın soysuzun yeri,
Sende üstün gelir şercinin şeri,
Aha geldim aha giderim geri,
Dümdük Dünya sana gelmez olaydım.

Zalim zorbalara fırsatı verdin,

Hakka elini açıp dua ederken,
Bak geriye Alem aya giderken,
Şu dünyada güzel yaşamak varken,
İnsan isen gerçekleri gör artık.

Tabiki Hakkın olan bir şeye susma,

Dürzülerin elin kolun bağlarsan,
Haksızlığa isyan edip çağlarsan,
Doğru olup gerçekleri söylersen,
Bu haline sana yer yok Dünyada.

Doğrulukla her engeli aştın,

Sanki koca otel dolu,
Şaşıran şaşırmış yolu,
Yüce Allahın Nankör kulu,
Bakın yine çıktı pos.
Bir kahpeyle bir deyyus.

Geçim telaş büyük sancı,
Hayırsız evlatın hıncı,
Baba hancı Ana yancı,
Bundan sevilmez Babalar.

Damla damla akar kanım,

Can yoldaşım Can Aleviler,
Hem akıllı hem deliler,
Pirim Muhammet Ali'ler,
Bu Yol Bizim Yolumuzdur.

Ben tanımam sağı solu,