Otuzuncu katta bahar gelmiyor Muhsin,
Plastik çiçeklere su veriyoruz, inanarak.
Maaş bordrosuna sığdırdığımız o koca ömür, Vestiyere bırakılmış ve bir daha sorulmamış,
O ıslak şemsiyenin hüznüyle tükeniyor.
Kayıt Tarihi : 15.04.2026 00:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!