Böylesi hayata hayat mı denir
Iraktan bakanlar bir ölü sanır
Harfler rahat çıkmaz dilim dolanır
Sözler anlatmış da ben anlamadım
Şaşırır dururum haftayı, ayı
Mustafa Emre Yılmaz’a…
Gönlün arz edipte varsan dostuna
Dizlerin incinip yorulmaz yeğen
Tüm cihan toplanıp gelse üstüne
Vatandan bir çakıl verilmez yeğen
Malında, servetinde gözüm yok ki dünyanın
Yarısı sizin olsun, yarısı yeter bana
Ne kuzey ne de güney, istemem hiçbir yönün’
Doğu ile batının arası yeter bana
Ana duası aldım şans gelir beni bulur
Adresimiz sevgi köyü
Kucaklarız yeri, göğü
İğne ile derin kuyu
Eşe eşe Yunus oldum.
R. Mithat YILMAZ
Gönülleri kucaklayıp
Yalan dünya, salkım saçak
Dert bir değil kucak kucak
Deste deste açmış çiçek
Yüreğinden öpüyorum
Kaldır başın göğe bir bak
Nereden türedi bu kadar zağar
Senede bir kere baş gösterirler
Zulümkarın zulmü mazlumu boğar
Binmiş boğazına diş gösterirler
Tasmayla zapt olmaz hainin hası
Rabbim vermiş bu hayatı, kadrini;
Bilemedim, geçip gitti bir ömür
Çok aradım saadetin yerini
Bulamadım, geçip gitti bir ömür
Sırtımda yük bilmiyorum kaç tonluk
Kaptırdım yüreğimi vefasızın birine
Gördükçe eriyorum oralı bile değil
Kabuk tutmaz ki yara, gayet indi derine
Boşuna sarıyorum oralı bile değil
Sevda değilde nedir bendeki,nasıl desem
Vefasız biriyle çıkarsan yola
Hedeften saptırır, yolundan eder
Bülbülün çektiği bunca ah güle
Tüketir ömrünü dilinden eder
Cehaletle kibir toplumsal yara
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!