Vedat Yılmaz Şiirleri - Şair Vedat Yılmaz

Vedat Yılmaz

Ayarı bozulmuş gayrı insanın
Gâh sağa, gâh sola dönüyor keke
Dost kalmamış, çıyan dolmuş her yanın
Su yerine zehir sunuyor, keke

Bela oku gelir göz göre göre

Devamını Oku
Vedat Yılmaz



Hem hasretlik hem özlem dokunur tatlı cana
Acı çekiyorsundur, kendimden biliyorum
Manası yok hayatın, gittiğinden bu yana
Gama çöküyorsundur, kendimden biliyorum

Devamını Oku
Vedat Yılmaz

Öyle ki dalmışım derin meçhule
Yüzümde yılların belli izi var
Hele bir şu mazim gelsin de dile
Gönlümde dinmeyen nice sızı var

Şükürle geçse de bütün her günüm

Devamını Oku
Vedat Yılmaz

Kimi fakir ya da zengindir soyu
Kimi huysuz, kimi güzeldir huyu
Kimi bulamazken içmeye suyu
Kimi sütle banyo yapar utanmaz

Kimileri servetiyle tepişir

Devamını Oku
Vedat Yılmaz

Kokuyor, küf düşmüş kovanda bala
Balın arısında buluruz suçu
Bülbül zar eylemez kırmızı güle
Gülün sarısında buluruz suçu

Gerek var mı bunca nefrete, kine

Devamını Oku
Vedat Yılmaz

Kınalar yakmışsın ak ellerine
Salmışsın saçını ince beline
Yakamozlar düşmüş her bir teline
Değişmem dünyaya tek saçlarını

Mevla’m hüsneylemiş el-ayağını

Devamını Oku
Vedat Yılmaz


Kızım Efsa'ya...

Nadide bir çiçeksin gönül bahçemde açtın
Bülbüller küste bugün, güller seni kıskanır
Şu küçücük dünyama neşe, mutluluk saçtın

Devamını Oku
Vedat Yılmaz



Tavırların cilve, naz mı?
Güzelliğin Gün’den az mı?
Cemalin ay kıskanmaz mı?
Var mıdır ki eşin kızım

Devamını Oku
Vedat Yılmaz

Bir kız bulmuşlar yine gittik oturduk
Hele anlat varsa neyin dediler
Muhabbet eyledik, hal hatır sorduk
Yumuşak mı, sert mi huyun dediler

Kız biçare biri, halinden belli

Devamını Oku
Vedat Yılmaz


Koca dünya sığamadım içine
Şunca arzın dar geliyor dar işte
Dönüyorsun her gün başka biçime
Çözemedim sır geliyor sır işte

Devamını Oku