Af dilesem affetmezsin bilirim
Canımdan çok sevdiğimi bil bari
Bir ışık yak koşa koşa gelirim
Değsin gözyaşıma onca yıl bari
Sen gideli koca Harput’ta yasta
“OL” diyen oldurur da, sana da gayret gerek
Ter akmadan menzile varılmıyor bilesin
İman gerek ilk önce, tabi ki sonra yürek
Bunca şehit boş yere verilmiyor bilesin
Ceddimiz değil miydi bir cenkten cenge koşan
Yüreklerde aşk da var , nefret de var, kin de var
İnsanoğlu bir sınır çizmiyor ki bilesin
İyi kimdir, kötü kim; nasıl kılarsın karar
Hiç birinin alnında yazmıyor ki bilesin
Hele kafanı kaldır şöyle bir bak etrafa
Uzak diyarlarda birini sevdim
Bilmedim bu kadar güç olduğunu
Sevda kanununca müebbet yedim
Bilmedim sevmenin suç olduğunu
Kirpikler dönenir uykuyu arar
Girdim bir âleme her yer karanlık
Ne menzil, ne ışık, ne bir yol gördüm
Kimisi asırlık, kimi üç günlük
Ne ana, ne evlat, ne bir kul gördüm
Öyle bir yolculuk, ne bileti var
Bir garip bülbülüm kendi halinde
Tükettim ömrümü bir gül dalında
Kırıldı kanadım sevda yolunda
Çırpındım, çırpındım uçamadım oy
Gâhi uçuverdim, gâh konup durdum
Sevincimiz acımız bir
Gardaşımız bacımız bir
Yarıp baksan içimiz bir
Dışımız bir değil midir?
Çakal ürkütemez kurdu
Bir kadın tanıdım yıllarca önce
Dağınık saçları, omuzda şalı
İrkildi aniden beni görünce
Yavru ceylan gibi ürkekti hali
İyice yaklaştım kaldı üç adım
Duymayanlar duysun, görmeyen görsün
Uzanır her yere kolumuz bizim
Tanıyanlar bilir, bilmeyen sorsun
Cihana bedeldir ölümüz bizim
Yok alemde bizden daha muteber
Sabah erken kalkar köyün delisi
Baştan başa üç tur atar usanmaz
Odur köyün en alimi, velisi
Ramazan'ı altmış tutar usanmaz
Sakalı uzunca, saçlarında ak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!