Vedat Koparan Şiirleri - Şair Vedat Koparan

Kan Sızıyor Sarı Çiçek

-Acının Rengini Sordular
Acıların Rengi Kurşunlar-

Kurşuni sabahlar dizilirken

(sözü vardı unutmadığım
yaşanacak
“güneşli güzel günler” adına
tarihi yeniden yapanların)

ne yakacak var nede para

-Haziran Sarı Sıcak-

resmi geçit yapıyor meydanlarda heykeller
her haziran gelende sarı sıcak kan kızıl keser

Hey sen koca usta

Yaşın isterse olsun elli
İnsan sevdi mi?
Deliler gibi sevmeli

Aşk değdin gözü kör
Senden başkasını görmemeli

Hey duydunuz mu?
Zamanın süzgecinde
Cumhuriyet gelmiş
Kutlarız her 29 Ekim’de

Bir sunucu –bir şair men radyoda

-Ölmüş Eşek Kurttan Korkmaz -

İki arkadaş karşılaşırlar
biri canı burnunda
adı isyan kendi ziyan
başlar söze Cihan

(Tuğrul Öğretmenimizin Şahsından Tüm Sakatlarımıza)

Sakatlanıp, Yarım Kalmış, Ötelenir Hale Gelmiş Bir Toplumda,
Hesapta Olmayan, İnsanın İçine Sindiremese De,
Herkesin Her Olasılığın Başına Gelebilecek Olanın,
Şimdi Onun Kendisi İçin Bir Yaşam Biçimi Haline Gelmesi,

Sen görmedin değil mi?
O Filistinli yavrunun ve babanın
Sarmaşık gibi birbirine sarılıp
Duvar dibinde kurşuna dizilip ölüşünü

Bir ölümün

ben sana inci demem
sen zaten incisin
istiridye kabuğunu kıran

çatma yay kaşını
kirpiğinde kaldığım

(Yürek atımının içinde kelebekler dans ediyorken
Ressamın fırçasını eline alıp tuvalin karşısına geçip resim çizercesine akmak o ana.

Duygu sağanaklarından dökülmek, şelale ucunda her bir su damlasında
Sözlerden bal peteği örercesine o sözlerden hücre hücre birer köprü kurarak
Son hızla akıp giden bir trende bağlamak katarın terkine çağlamak şiire