Vedat Koparan Şiirleri - Şair Vedat Koparan

Yaşam her şeydir
Girdiği yüreğe göre şekillenir
Kırar kabuğunu
İncinirken bile incitmemek en güzeli

İçimizde sessiz bir hüzündür

Sen Ki;
Dikenleri Dosta
Gece Kaçaklığında Yatak
Gün Aydınlığında Korunak
Ah Benim Kaktüsüm
Her Mevsimin Hüzün Çiçeği

-Sever Türkü Dillim Ağıtında Özlem Çağlayan Hasreti Benliğinde Yakıp Büyüten Türküleri-

(alınlarımızda ki kurşun izi değildi
öğrenmiştik neden delikliğini alınların
bu ışığa, bilime çağlayan demekti
deli-kanlı-delik-anlı=delikanlı)

(Efendilerden Narin biri
İşçiler siz çok güldünüz,
Zamanı geldi sıra bizde
Yek ekmeğe muhtaç olacaksınız dedi.)

Gün günü aratırken bir tas çorbaya

Sarı sıcak geldi
Güneş değildi gelen
Güneş değildi yakan
Birer beşer onar yüzer
Geçer sanıldı kimilerince
Binlere varıldı

yangın çağlar boyu
yılların acılar sağanağında
yatağını arar akarsu

canımın cananı
ölüm anı gibi

-Yaşam Öğretin Paylaşımcı Her Çiçeğin Özünde Bir Arı
Gözlerinde daima sonsuz Umutlu Sönmeyen Gün Parıltısı
Bilim Işığın Sevgi Yoldaşın Olsun-

(Ali babanın ahırını gördü perdeleri yırtan gözlerimiz
Bu ahırda at gözlüğü takmış nice insan müsveddelerimiz

Buluşsun apansız
Suskun suslarda
Yangınlarda dudaklar

Düşsün gözler
Işık hızında ay düşümü

Gönder
beyazlar giyinmiş kemirgen düşlerini
Hayal perdesine konuşup
Hayalerde çizmek var seni
Sevgi denizine düşen her damlada

yürürdü kocamandı gövdesi
dört ayakları üzerine ilkeldi
zaman geldi şekillendi
iki ayak iki kol belirdi

küçüldükçe beyni başladı işlemeye