Vedat Koparan Şiirleri - Şair Vedat Koparan

Düşünce duygu şahlanmış
İç sesimiz yırtıyor perdesini
Çıkarken karanlığın içinden
Aydınlıklara akan düşlerin gerçeği

Şahan olup sessiz dağların bağrında

bu suskunluğun tam ortasında
“kendi buruk kanımı içtim”
kendime hiç acımadım kendimi vurdum
hep kendime iç denizime aktım durdum

acıya dair ne kadar ne varsa yüklendim

-Yaşamda Her Şeyin Bir Değeri Vardır.
Farkındalık; Yaratan Ve Yaratılanların Farkında Olabilmektir…-

(Belki yanı başınızdan gelip geçen biriydi hiç bilmediğiniz, belki bir durakta durandı, kim bilir belki de bu kış gününde çatıya çıkmış hiçbir güvenliği olmayan yerin onlarca metre yüksekliğinde ki çatı aktaran, baca yapan yâda sıfırdan bir inşaatı binaya dönüştürenlerden veya yerin onlarca metre altında karaelmas ve çeşitli madenler için kazma sallayan iş kazası güvenliksiz sağlıksız dipdiri ölen biri-leri …
Kara tahta başında bir öğretmen, beklide bir hastanede yer süpüren cam silen, iğne –pansuman yapan,
izbe işletmelerde göz gözü görmeyen duman ve isin içinde betonlaşan soğuk binalarda emek veren kan ter akıtan, pazarcı tezgâhında brandası yırtık yağmur –kar sağanağı altında it gibi titreyerek kışın bağrında yazın güneşin kavuruculuğunda git git yollar boyu ulaşımda hizmet veren,laboratuarda bir laborant,kürsüde ders veren profesör,diş hekimi,doktor, öğrenci,mimar-mühendis,avukat-hukukçu, basın çalışanı,sanatın her hangi bir alanında bir yazar,sinemacı,tiyatrocu,ressam,müzisyen şahdamarı bize ruhumuzu getiren, kapılarımızın önünden çöpümüzü alan, zamanı sıkıştıran zaman içinde gardiyan, dayakçı –işkenceci olanları saymıyorum eder mi bizi ziyan, iş-aş bolluğunda işsiz birde şu her şeyi dert eden felsefecimi yoksa yürek işçisi şair mi o biri-leri sizmiydiniz….?)

Sarı başakları hep görürüm
Rüzgarda salınır
Gözlerimin göz ucu
Bakarken zerafetinin güzelliğini
Bir silüet gibi resmeder çeker alırım
Gecenin koynunda mavilerle..

Gül kokulu teninde nazenin akşamlardan
Nil’de uyanmak suda ay yansımasında
Ay suda zamanın dansında canda canan

Sevgiler filiz filiz büyürken gün karaltılarında
Çoğalırsın uç veren bir defne dalıyla her an

(Bir Gün Kala;
Ülkemde Yerel Yönetim Seçimi Yapılacak
Ey Güzel Halkım Neyi Nasıl Seçecek…
Nerede Durup Nereden Bakıyor Sevda Çiçekleri…)

Merhaba Can Güzel Yüreğim

mevsim gereği karlı bir gün hafif inceden yağıyor ve ben öğlende uyandım
aklımda uyanışımın ilk çağrısı, çığlığı sen, geceden kalan yarımlarda ben.
merakla beklediğim özlemim gelmişsin ne güzel.

Merhaba İyi Geceler Can Yürek Atımım

(bir dağ sırtlandığım ana denk geldin senden haber almak ne güzel satırlarınla karşılaştığım şu an var ya kocaman yüküm birden üstümden kalktı öyle hoş oldum ki yılların özlemi adeta karşımdasın bir kelebek kanat bir çiçek gonca yapraklarını açtı gecede dahlia ve süheyla ile dansa başladı)

karam seninle ben
nehir boyu uzanışlarında

Gece ışıltıları
Sen olmayınca ne kadar huzursuz
Gökyüzü lambası görünmez olur
Bahçelerde açan çiçekler seni söyler

Bir dilek tutarlar

Neredesin
Sesler sözler birleşsin
Kardeşliğin tavında demlensin
İçimizde kış mevsimleri esse de
Yazın sıcağını getirsin
Yüreğimde bir mermisin