Vedat Koparan Şiirleri - Şair Vedat Koparan

Üzülebilirliğime izin verdim
Sevgide sevdim
İçimdeki sevgi arsızı çocuğu
Doldurman doyurman için
Ben hep hazırdım
Diğer yanım yolculuklara

(Öyle bir yerdeyiz ki vurulmuş umut kuşlarımız,
hep yaralı hep hüzün denizinde kulaçlarımız,
direnişin sancağında olanlardır gücümüze güç katan,
her şeye rağmenler imiz süt dökümlü gündür istençlerde,
direnci umudu diri tutmaya çalışan elekte iri taşlardır kalan,
yaslan bana sen böyle ol can, tutun uç veren umudun bahar dalına.

Sessiz bir iç geçiş salınışında
Nazilli sokağının cam gülüydü
Her sabah dükkânı açtığımda
Vitrin yapmaya başlarken
Önümden gece gibi geçerdi

Vay benim can canım
Kararmış karartılmış günlerin
Karalar düşmüş günlerine
Aydınlık günlerin özleminde

Solmuş kaç baharın

Canımda Cansın Can Yüreğim

Bir Yıldız Düştü Sustu Mavilerim Sustu
Varsın;
Gün batımlarında çalınsın gerçeklerimiz
Biz yinede gerçekliğimizleyiz..

(Geceler şahit içinin kan ağlamasına, dertleşir kendinle kör karanlıkta,, aklından geçer kaybolan tarumar olan, bir tas çorbaya düşürülen sızlayan yanık yaşamlar, yıldızlara bakar içer hüznü hep böylemi gelir el ayağın çekildiği yaprakların sesini gecede dinlediği, hep böylemi gelir konar bir yumru düğümlenir boğazında kovalanır sorgular, gözlerine oturur davetsiz konuğu gecenin neminde.
Unutur kendi derdini sarar benliğini sarsak bir titreme tutamaz gözyaşlarını gece dolar akar içine, dostları aldanır kırık gülüşene, oysa nasılda kırgın rezilce düşürülmüştür yaşamı.
Söyleyemez varmaz diline, ne işi kalmış nede aşı oda yaşamak ister insanca isterde yaşayamaz saplanmış bir batağa öksede saka kuşu yüreği.
Ev desen ev değil bir ardiye köşesinde eşyalar ona keza darmadağınık yatak desen yatak değil yorgun küskün, dört can koyun koyuna yatarlar hiç bilmeden, tutar mı gün sabahlarına gebe uykular, gece bırakmaz vurgun düşmelere uyku gezer gözlerinde.
Yanar ateş dağları soğuk nefesinin ıslığında, rüzgâr böler geceyi ortasından, çatlar kabuğu yer kürenin, dağılır aklın terazisi, parçalanır benliği düş uçurumlarında.)

-Bir Tepki Dile Gelir Geceyi Yaran Sessizlikte-

Ah davulcu hep uykumu böl
Bilsen kaç yılların uykusu bu böyle
Kızgın ve sevinçliyim sana
Uykular bir ay değil ömre feda

Gecem saçlarından süzülür hasretin
Geceyi yüklenir kalırım harelerinde

Ardın sıra her gidişinde
Geceleri sende yakar
Acını acıma katıp yokluğunda

göçmen kuşlar
kanat çırpıp geçerken
maviler uzak diyardı
bir yürekte
bir anlık yanılsama
yazda kaldı esini

Bu yıl buralara kış erken geldi
Kırılgan maviler ayvam sarılarda /bir ben
Ay dolun düş bölende sen gülüp geçerken
Yaprağı dalında asılı kaldı/vuruldu..don..!

Dedim ya infaz zamanlarıdır