Vedat Koparan Şiirleri - Şair Vedat Koparan

-Sensizliğin İz Düşümü Ihlamur Kokusunda-

bir gece vaktidir son yağmurlarda
camlar buğulanmış el ayak çekilmiş
iz düşümü ateş topu an
kopar bir parça buzul dağlarından

(Yaşam burgacında kıvrımlı bir ada kırık dalgaların ak köpükleriyle yıkanan
Essin poyrazlar yaz sıcağında üşümelere, çağlasın dalgalarda hazan hüznüm
Aysız gecelerde uzasın özlemin bir ben kalmışım kıyılarında sarsılan
Varsın yansın yoksun kalışlarında bağrı yanık günün)

Ne desem ne yazsam az gelir

-Harelerinde kalışım yokluğum
İçimi yakan sigara tutkunluğum
Gelişine yol yolum vurgunluğum -

Yaprağın çayır çimen baharda
Ağaçta dağlarda rengi gözlerimin

Yüreğimiz dağlanırken
Hüznümüzde öfkemizi bileyen
Unutulmaz acılar içinde
Nerede bir duman tütse
Türküler onları söyler
Devrim ocağının bahçesinde

bırak okşansın
gecenin saçları
yağmur kaçağı kuşlar
alıp götürsün umutları
mavi düşler vurgunu
yolda bir yolcu

Hava birden değişti
Kentler çekildi
Sus pus uykuya
Üşüdü gece

Telgrafhane de telgrafname

-bir keman virtüözünün inleyen nağmelerinde
şiir sevdadır büyütür yaşamı sevgi denizinde -

dokundu haberi
gök neden böyle kara
böyle ağlamaklı

Gecenin Nemi

Sensizlik
Acı bir kement düşerken yüreğe
İnce bir sızı haykırırım
Duysun yer, kabuğu çatlasın girsin derince

-Sen Ben Halleri-

Hava kapalı yağmur gelecek görünüyor
Biraz rüzgarda çıktı dallar dans ediyor
Yaprakların hışırtılarını duyuyorum
Rüzgarın sesine karışan düşlerim

Derin Denizlerin Fiyortlarında
Uçuk Mavi Gezintilerde Gidip Geldiğim
Kalmışım Külle Tütün Arasında

Sen Toplumda Alazlayan Rüzgârda
Bağrımda Bin Bir Sancı Kaygıyla