Vedat Koparan Şiirleri - Şair Vedat Koparan

Güzel düşüm benim
Her şeyde her biçimde
--------- esmerim
Yanık uykularda gecelerim
Sen özelliğini çok severim

Yaşam ne kadar tek düze
Ne kadar açmazlar içinde
Açılım oldun esrik zamana
Benliğimde titreşir sensizlikler
Maviler daha diri şimdi

(O sarı hüznün karasında eylül şafaklarından geliyorum
Ellerimde ateşler yüreğimde kırılmışlıklar
Bilincimde ölen nice yoldaşlar gözlerimde yıldızlar
Usum geleceğe bakar o güzel günler doğar elbet doğar)

Salmış güneş yanığı sarı saçlarını

De be yüreğimin sesi ezgim
Karasından eylül karam
Her gece gelişini sezenim
Güne devetabanı olanlarla
Sana acının içinden seslenirim

Eylül yaprakları ince zar üzerinde kalın çizgilerdi yaşadıkları..

Eylül Rüzgarıydı esen
Karanlık denizlerin ötesinden
Dağlar kasırgaya kesmiş
Sıcak bir yel eserdi melteminden..

Doklara çekilmişti gemiler
Kurşun dökümünde demir
Çeliğe dururken ay
Kaçaklığında vuruldu yıldız

Sana yaşamı ezberleyemediğim

(Geçmiş Zaman Tünelinde Şöyle Bir Düşünce Vardı Halkımızın Dilinde;
BJK,
Arabacıların İşçi, Emekçi Sınıfının
GS,
Mağrur Ağır Başlı Şahin Bakışlı Bürokratların
FB,

Çekelim gecenin perçemini
Hadi gülsün güzel gözlerin
Karanlığa düşen ışık olsun
O ahu zar şuh gül gülüşlerin

Aman sek içme birde tek

Yürek sorgular geçmişi
Geçen geçti
Yüklendi zaman
En ağır yükünde şimdi
Ağlamak
En acıyan yanlara düştü..

yaşam işte ne olsun bildiğin gibi dostum
bizim buralarda rüzgar sert esiyor saman pazarı
yaşam ağaçlarının dalları hep kırık
yere sarkmış ak sütü içinde sarı bir sızı
güneş mevsim gereği pus çökende
ah yine başladı it titremesi bir ayaz