Vedat Koparan Şiirleri - Şair Vedat Koparan

Yorgundu kaçkın gün şafakları
Yoruldu diri düşlerin yolcusu
Yol göründü yolculuk başladı
Her özlem büyürken kavurucu
Şimdi an bilinmez zaman ayrılığı

Uzansam hazan sarısı bir rüzgârla
Dokunsam har zamanın tellerine
İnceliğinde dinlesek en içli şarkıları
Yıldızlar gece deminde dans etse

Sen orada en zıpkın

kaç şiddetidir bu böyle zangırdatan
zamanın ince damarını bile çatlatan
öfkelerimde dağ yangını lavlar kusturan

dur deme
dokunma

ne yaşadık sevince dair o kâr diyelim
çoğaltmak adına varken
hep hüzün düşer sevgi hanesi yüreğimize
umut ve sevinçlerimiz
tutuk ve asılı kalır dilek ağacında

Hazan düşer ağaç keser buz keser
Gözyaşım öbek öbek geceye düşer
Gülüşünle gözyaşım sevince döner
Bir ben üşür gece sensizliği böler
Gün şiir, yanan newroz ateşi günüdür
Dallarımızda inci yaprağımız titrer

-Binlerce yıkılan Binlerce alt üst oluşta
Küçülen hayatlarda Kaybolan yaşamlar-

Evet, size sesleniyorum!
Hükmedemeyen hükümetler
Duymuyor sağır mı kulaklarınız?

Mavi Umutlar Ak Bilincin Zorlamasında
Dirençler Ha Tükendi Kaldı Mı Sabır Hala
Rehin Bir Yaşam Duvar Dibi İnfazlığında

hangi yüreğe dokunsan muhacir acı sağanağı hanemiz ateş düşer yanar yüreğimiz
hangi düşün izini sürsen iz düşer kanlı tarihimiz resmin hep aklımda seninle biriz binlerle geleceğiz
çok şey söylendi istenen tüm mavi evrendi aslı işti kişinin en önde ölümsüzlüğe gitti
yürüyüşü güneşin çocuğunun özgür güne aşkla sarındı aşkla kavgada alkan içinde kızıl gün derede nasırlı ellerle anlamlanır yaşanır her an her yerde
hangi sevdaya tutunsan kaçar göçer edilmişiz bir avuç tohum serpildi toprağın bağırana kan gülleri içinde koca deniz
geleceği göz bebeklerinde yakan mavi sürgün sevdalılar yeniden doğuşu müjdeler unutulmazlıkta tam bulduk derken tez kaybettik bire on alıp veren hey kahrı zindan yaşam

Dokunulmamış Bir Yalnızlık Bir Acı
Kendi Karanlık Dehlizinden Çağlar
Parçalanırken Gecenin Bağrında Bulutlar
Kanarken Yoksun Yalnızlıklar
Kış Gelip Çattı Buz Tuttu Sevda Suları
Bizi Kim Anlar Kim Sarar Kim Duyar

Karadenizsin annem özlemin
Dalgaların kıyıları döven
Onlar tarihinin sesindeyim

Marmara’da
------batık gemisin