bildiğim bütün sözcükler
yolsuzluğa karışmış
her ögesi suç unsuru cümleler
ta başından beri
dilimi dolandırmış durmuş
Çocuklarımız vardı bizim
Tozlu köy yollarında yürüyen
Çocuklarımız vardı bizim
Kır çiçekleri gibi gülen
Güzel çocuklarımız...
yağmurluğa atanamayan damlalar
birikiyor gözlerime
hani biri diğerine halini sorsa
tufan olup kopar
denizler boğulur oracıkta
insan insanın kurdu olmaktan vazgeçmeli
söküp atmalı damarlarından bencillik illetini
yâri değil ama milyonlara bölüp sevgiyi
yanında umudu ve yarını da paylaşabilmeli
bir kere bilmeli insan geçen günlerin değerini
bir gece yarısı geçerdi
bindiğim otobüs
olduğun şehirden
ruhun duymazdı
gündüz geçse
seni arayacaktı gözlerim
bana ait olmadın
hiç bir zaman kırıntısında
o yüzden
oyuncağı elinden alınmış çocuk değildim ben
hiç oyuncağı olmamış çocuktum
öyle büyüdüm.
bir konser kalabalığıydı sevdam
iğne atsan yere düşmez
ben seni tıklım tıklım sevmişken
konsere çıkmayan sanatçı gibisin sen
şımarık
ukala
öteki şehrin güzeli
sen her geçenle
çekinmeden gönder bana
en vahşi hasretleri
evcillerştiririm hepsini ben
sonra bir bakmışsın ki
çıkarınca beni zamandan
mutluluğa eşitleniyorsa işlem
oyalama beni sağlamasıyla
durmana hacet yok artık
daha yollarla ilgileneceğim ben
rüzgarlara yataklık yapacağım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!